We leven in bijzondere tijden als het gaat om de maatschappelijke en politieke houding tegenover psychedelica. Onder psychedelica versta ik in dit geval tools als ayahuasca, psilocybine en LSD. In mindere mate schaar ik daar mdma onder, hoewel je met dat instrument ook zeer effectieve en helende reizen kan maken.

Waar ik het niet over heb, in deze context, zijn wiet, marihuana, cocaine, heroine, xtc en andere designer drugs. Ik heb er of geen ervaring mee en/of ik heb het in mijn sjamanen-traditie nog nooit ingezet zien worden als tool voor transformatie.

Instrument of Drug?

In die zin maak ik dan ook onderscheid tussen instrumenten en drugs. Instrumenten helpen je om, letterlijk in je kern, een beter mens te worden. Dat kan gaan door blokkades te verwijderen en/of je te helpen inzichten te verkrijgen, die maken dat je een quantum stap kan maken.

Drugs daarentegen zijn in de kern gericht op vluchten, weg van de realiteit. Dat kan erg prettig wezen maar je keert niet terug met een transformatie. Het is overwegend recreatief gebruik, of een noodoplossing voor als de wereld je teveel wordt.

Dat neemt allemaal niet weg dat ook psychedelica recreatief ingezet kunnen worden. En dat gebeurt ook. LSD is ooit begonnen als experiment om te kijken hoe het therapeutisch ingezet kon worden. En er is een onvoorstelbare hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek gedaan naar het inzetten van dat instrument in die setting. Met prachtige resultaten.

Tegelijkertijd vond het ook zijn weg in de recreatieve sfeer, als symbool van de tegen-cultuur. En in die mate, dat het het wetenschappelijk onderzoek volledig ondersneeuwde. De politiek overreageerde uit angst en LSD kwam op de lijst van verboden middelen te staan.

En het is pas nu dat er voorzichtig een kentering lijkt te komen. In Amerika, of all places, zijn er opleidingen waar je als therapeut getraind wordt om LSD of psilocybine op therapeutische wijze in te zetten bij, inderdaad, traumaheling.

En het zijn niet de minste namen die zich daar sterk voor maken. Gabor Maté, een grote autoriteit op het gebied van verslavingsbehandeling, spreekt zich openlijk en luid uit voor het therapeutisch gebruik psychedelica.

Hetzelfde geldt voor Bessel van der Kolk, misschien wel de grootste autoriteit uit de reguliere therapeutische tak van sport op het gebied van traumaverwerking, die groot voorstander is van het inzetten van o.a. mdma voor o.a. de behandeling van PTSS.

 En zo zijn er meer stemmen. Sommigen zijn al jaren aan het lobbyen voor het gezonde verstand als het gaat over de omgang met psychedelica en drugs.

In veel sjamanistische scholen wordt het inzetten van psychedelica niet geschuwd. Het dient daar een doel en is ook ceremonieel ingebed. Dat laatste is om verschillende redenen zeer belangrijk. Een Ayahuasca-ceremonie, is met de juiste begeleiding, een extreem krachtig instrument.

De geschiedenis herhaalt zich

Iemand die Ayahuasca recreatief wil inzetten heeft het echt niet begrepen. En toch is dat wel gebeurd. Dat en het feit dat een aantal charlatans zich ermee zijn gaan bemoeien heeft geleid tot een verbod op het gebruik van Ayahuasca. De geschiedenis herhaalt zich wederom. 

Er zijn landen waar die beperkingen niet gelden. Dat is hopelijk uit verlicht leiderschap maar het antwoord dat het dichtst bij de waarheid komt, is dat het gebruik van die middelen, die instrumenten, meestal cultureel-historisch ingebed is in die samenleving. En dus zie je velen de reis maken naar bijvoorbeeld Peru of andere landen in die regio.

Dat verbod is om meerdere redenen een onzalig idee. Men zou denken dat er geleerd is van bijvoorbeeld de Drooglegging in de jaren '30 in Amerika. Alcohol ging toen in de ban en de enigen die daar van geprofiteerd hebben zijn de maffia.

Tijd voor Verandering

Terug naar het inzetten als instrument voor verandering, voor transformatie. Een bevriende sjamaan heeft het ooit eens als volgt omschreven. Je kunt jarenlang therapie volgen. Je kunt enkele energetische sessies bij een sjamaan doen of je kunt een Ayahuasca-reis doen. Het is maar hoeveel tijd je hebt of ergens aan wilt besteden.

Zelf kan ik die observatie volledig onderschrijven. Mijn eigen grootste transformaties heb ik mogen beleven n.a.v. een Ayahuasca-retreat. Maar er is wel één grote waarschuwing bij. Deze reizen zijn echt niet voor iedereen. Naast dat het basis geestelijke stabiliteit vereist, vraagt het ook nog een grote dosis moed.

Deze reizen zijn niet noodzakelijkerwijs prettig. Het kan zijn dat je met je grootste angsten geconfronteerd wordt. En dan is er geen weg terug, maar alleen een weg er doorheen. Dat is ook één van de redenen dat ik me niet kan voorstellen dat iemand ooit Ayahuasca recreatief zou willen inzetten.

Maar goed, dat is dus wel gebeurd.

Ik blijf het consequent instrumenten noemen en geen drugs. Juist ook om die reden. Het heeft niets met vluchten of ontspanning te maken. Het zijn instrumenten die je met respect benadert en hanteert. Ieder hebben ze hun eigen vaardigheden en zelfs ook karakter.

En als je die instrumenten op die manier hanteert, zijn de leer- en groeimogelijkheden letterlijk grenzeloos.

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto: Alexander Grey

The post De Kracht van Psychedelica appeared first on Bryan Tevreden.

Bij veel van mijn sessies maak ik doelbewust gebruik van geluid en muziek. Het gebruik van muziek als onderdeel van initiaties en transformaties, is al net zo oud als de mensheid zelf. Tenminste, dat hebben de voorouders van mijn voorouders me laten weten.

Geluid en muziek, het resoneert letterlijk met ons. Of eigenlijk is het andersom, wij resoneren er letterlijk mee. 

Als we het heel filosofisch zouden willen maken, zouden we kunnen stellen dat we in de kern niets anders zijn dan trillingen, of golven zo je wilt. Dus hoe zouden we niet kunnen resoneren?

Het kan wel, dat niet resoneren, maar het vraagt wel wat effort van onze kant. Je kunt bijvoorbeeld zo heftig gestrest wezen, dat zelfs de meest kalmerende pianoklanken of klankschalen op je zenuwen werken.

Maar zelfs dan ben je nog aan het resoneren. Niet op de manier die je zou willen, maar toch.

Het is vanuit wetenschappelijk oogpunt natuurlijk heel interessant om uit te zoeken waarom muziek zo'n sterke invloed heeft op ons. Voor deze post ga ik me echter vooral concentreren op wat het je kan brengen tijdens een sessie.

Focus

Muziek tijdens een sessie, een innerlijke reis, kan een sterk focusserende werking hebben. Mogelijk afleidende achtergrondgeluiden verdwijnen naar de achtergrond en alleen de 'logica' van de muziek blijft nog over. En met die logica bedoel ik de structuur van die muziek. Er kunnen plotselinge wendingen zitten in een muziekstuk maar over het algemeen is de structuur voor onze hersenen van muziek redelijk voorspelbaar. En dat geeft rust en focus.

Dat geldt in nog sterkere mate voor instrumentale muziek. Je wordt dan niet afgeleid door woorden, en er is dan ook geen uitnodiging om die woorden te gaan interpreteren.

Wat overblijft is de ruimte om je verder te verdiepen in je innerlijke reis, ingebed in een geruststellende en in hoge mate voorspelbare deken van muziek.

Energieniveau

Muziek kan kan in heel sterke mate het energieniveau tijdens een sessie sturen. Aan het begin en tegen het eind van een sessie is het vaak fijn om rustige en kalme muziek te hebben. Aan het begin als warming up en aan het eind als cooling down.

In het middenstuk, daar waar vaak het meeste werk wordt verzet, kan het helpen om energieke of zeer energieke muziek in te zetten. Ondanks dat je meestal ligt, kan het toch zo zijn dat je al energie nodig hebt om, in dat deel van de sessie, je thema intensief te bereizen. Er daar past doorgaans stimulerende muziek bij.

Blokkades overwinnen

Een van de mooiste ervaringen, in mijn beleving, is om tijdens een reis tegen een blokkade aan te lopen. Dat is waar de reis doorgaans het boeiendst, spannendst en meest waardevol wordt. Tenminste, als je er ook in slaagt om die blokkade te overwinnen of te doen verdwijnen. Vaak gaat dat ook gepaard met allerlei inzichten, maar hoe waardevol die soms ook kunnen zijn, het is niet het belangrijkste.

Het belangrijkste is dat jouw energieveld verlost is van een blokkade, van zware energie. En daarmee krijgt het de kans om verder te herstellen naar een hogere staat van gezondheid (energetisch, mentaal en fysiek)

Dagboek. Ik lig in een Heilige Ruimte en ik zit in het 2e of 3e uur van de mdma-ondersteunde sessie met mijn sjamaan. Ik ben al die tijd, geblinddoekt, onafgebroken aan het praten. De inzichten komen en gaan en gelukkig loopt de recorder mee. 

Op een gegeven moment ben ik me er van bewust dat ik in herhaling begin te vervallen. En nog voordat ik er verder over na kan denken, merk ik ineens een duidelijke verandering in de muziek op. Wow, dat is heerlijk! Fijne opzwepende muziek. Ik bedank mijn sjamaan voor de andere muziek en ik voel hoe ik nog een laag dieper ga, voorbij datgene wat me tegenhield. De blokkade is voorbij en ik heb de herhalingen doorbroken.

En ik reis verder, dieper, op zoek naar nog meer blokkades, terwijl ik me laat meevoeren door de energie van de nieuwe muziek. Nog steeds geblinddoekt...

Het dagboekfragment hierboven is slecht één van de vele voorbeelden uit mijn eigen reizen over de invloed van muziek op een reis.

Bewustzijnsverandering

Misschien nog wel het meest indrukwekkend is de ondersteuning die muziek biedt bij bewustzijnsveranderingen.

Wanneer ik bijvoorbeeld voor mezelf of voor een client een reis maak in het onderbewustzijn, dan is dat altijd begeleid door mijn ratel of trom. Ook dat is iets oers dat zich moeilijk laat beschrijven maar eenmaal ervaren, geen woorden behoeft.

Het is als een lichte trance waar ik vrijwel onmiddellijk toegang toe heb wanneer ik mijn ratel hanteer. Het is ook makkelijker om een client mee te nemen op zo'n reis als ik mijn ratel gebruik.

Als deelnemer aan een Ayuhuasca-retreat in het buitenland heb ik dit ook op een andere manier mogen ervaren. ik was onderdeel van een groep sjamanen, die zich voor deze reis lieten begeleiden door een aantal sjamanen uit Peru. Tijdens een van de innerlijke reizen dreigde één van de deelnemers in iets heel donkers te verdwijnen, oftewel, de ervaring werd hem teveel. Een van de begeleidende sjamanen ging gewoon rustig naast haar zitten en begon zachtjes te zingen in voor ons onverstaanbare klanken.

De paniek van de deelneemster verdween als sneeuw voor de zon. Ze werd volkomen rustig, rechtte haar rug en keek datgene wat haar daarvoor nog angst had ingeboezemd recht in de ogen. Ze keek even opzij naar de zingende sjamaan, gaf hem een knikje dat het goed was, en vervolgde haar innerlijke reis verder op eigen kracht.

Het zou naïef zijn om te denken dat het alleen de kracht van de muziek was die dit bewerkstelligde, maar die was zeker ondersteunend aanwezig.

DJ in da House!

Om al deze redenen besteed ik veel zorg en aandacht aan muziek en geluid tijdens mijn sessies. Soms reizen we begeleid door de ratel en op andere momenten is het Spotify die de honneurs waarneemt. Maar op ieder moment ben ik in staat om van muziekstemming te wisselen. Het is maar net wat het moment vraagt.

Sommige reizen vragen dat ik vaak en onregelmatig van muziek wissel. Dat is dan ook de reden dat zelf heel vaak naar muziek luister, met de intentie om uit te vinden hoe en waar in een sessie ik die mogelijk zou kunnen gebruiken.

Yep, als sjamaan kan het geen kwaad als je een beetje soepel kan deejay-en

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom

Credits foto:  Julio Lopez

The post Muziek als Reisgenoot appeared first on Bryan Tevreden.