Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik via het boek 'De IJzeren Man' (Iron John) van de dichter Robert Bly in aanraking kwam met mannengroepen. Of beter nog, ik maakte het prille begin mee van de jaren '90 mannengroepen.

Opgegroeid zonder een vader-figuur in het gezin, had ik een enorme dorst naar mannenenergie. Ik voelde ook het gemis van een initiatie van jongen naar man. Niet veel later drong het besef door, dat in de Westerse cultuur, waar ik ondertussen onderdeel van was geworden, heel veel initiaties en rituelen verloren waren gegaan. Als cultuur is dat een enorme verarming.

Ja, er zijn nog wel enkele rituelen overgebleven. Met name rond geboorte en overlijden. En zeker rond geboortes zijn er zelfs enkele 'rituelen' bijgekomen. Baby showers en van nog recentere datum zijn de gender reveal parties. Bij die laatste heb ik serieus mijn twijfels over de meerwaarde voor alle betrokkenen.

...dat in de Westerse cultuur veel initiaties en rituelen verloren waren gegaan. Als cultuur is dat een enorme verarming...

Mijlpalen

Rituelen zijn markeringen waarbij je van de ene fase overgaat in een nieuwe fase. Bij geboorte en overlijden is dat heel duidelijk. Van vrouw wordt je ineens moeder, en van man ben je ineens vader. Je wordt weduwe of weduwnaar. Je wordt wees en voor het ondenkbare van het verliezen van een kind, hebben we niet eens een woord.

Een woordeloze en rauwe mijlpaal in je leven.

Rituelen helpen in het maken van die transitie. Bij een overlijden is het een essentieel onderdeel van het rouwproces, van het afscheid. Fysiek afscheid kunnen nemen van een overledene is van levensbelang, hoe raar het ook mag klinken. Mensen die bijvoorbeeld te maken krijgen met een vermissing kunnen getuigen van hoeveel moeizamer dat proces kan verlopen, als er geen fysiek afscheid mogelijk is.

Afscheid en jouw Cirkel

Een goed ritueel heeft in zich altijd het element van afscheid en een verwelkoming van de nieuwe hoedanigheid, los van of je dat nu wel of niet prettig vindt. Wederom de voorbeelden rond een  geboorte, een overlijden maar ook de vrijgezellenfeesten voorafgaand aan een huwelijk.

Minstens net zo belangrijk is dat de meeste rituelen een gemeenschap's ding zijn. Het is iets wat je samen doet. Het heeft totaal geen waarde als je als jongeman besluit om in je eentje het bos in te trekken, twee dagen later weer te verschijnen en jezelf daarmee tot man te verklaren.

Dat is niet hoe het werkt. Je vader, je opa, je ooms, oudere neven en alle andere oudere mannen in je cirkel, sturen jou naar buiten, geven jou de opdrachten en uitdagingen, begeleiden je initiatie en pas als je die met goed gevolg hebt volbracht, dan en pas dan, word je door hen opgenomen in de kring met mannen! Zo en niet anders. Een gemeenschap's ding dus.

En dat is voor vrouwen niet anders. Het feit dat je als meisje voor het eerst menstrueert maakt je nog niet automatisch tot vrouw. Ja, je bent vanaf dan vruchtbaar, maar dat is niet hetzelfde. In het ideale geval richten je oma, je moeder, tantes, oudere nichten en alle oudere vrouwen in je cirkel, een feest in ter ere van jou. Er wordt voor je gezorgd, er wordt gelachen, er worden verhalen verteld, er worden adviezen gegeven en het Baarmoeder-ritueel wordt samen met jou opgevoerd. En pas daarna word je opgenomen in de cirkel van vrouwen. Een gemeenschap's ding dus.

Clean Cut en Schone Lei

Terug naar dat element van afscheid nemen en waarom dat zo belangrijk is. Voor mij als sjamaan is alles energie. Ik zeg niks vreemds wanneer ik stel dat we allemaal met energiedraden met elkaar verbonden zijn. De meeste van die verbindingen zijn vluchtig. Maar met onze familie, ouders, broers en zussen, geliefden en kinderen, en beste vrienden kunnen die draden verworden tot kabels.

En dat kan na verloop van tijd ook verworden tot een niet voedende connectie. Een band waarop je energetisch leegloopt. Daarom is het belangrijk dat er een duidelijk afscheid is van kind van je ouders zijn, opdat je je eigen persoon kan worden. Anders blijf je altijd je moeder's of vader's kindje. Het effect dat je al twintig jaar druk bezig bent met persoonlijke ontwikkeling, maar als 50-er of 60-er, eenmaal op bezoek bij je ouders toch weer in de oude patronen vervalt.

Of na jaren in een relatie te hebben gezeten, die uiteindelijk uitmondde in een (vecht-)scheiding, denken dat je er overheen bent. Maar zodra je weer met elkaar te maken hebt, zeg maar iets rond de kinderen, kunnen jullie nog steeds niet normaal tegen elkaar doen.

Oftewel, de energiebanden tussen jullie zijn nog steeds niet doorgesneden. Dus ja, ik stel dat er ook bij een scheiding ritueel afscheid genomen moet worden. Juist vanwege het belang van een 'clean cut', een duidelijke markering van ervoor en erna. De viering van een nieuwe fase in je leven, ook als daar verdriet bij zit.

Het zal je wellicht verbazen hoe vaak ik tijdens een sessie met een client, niet-voedende banden en kabels moet doorsnijden. En hoe belangrijk dat ook is, het meest belangrijke werk begint daarna, namelijk vergeving en dankbaarheid voor het geleerde. Maar dat is een onderwerp voor een andere keer.

Alles verdient een Ritueel

Wat ik dus voorstel is dat we alles, of in ieder geval, zoveel mogelijk keerpunten in ons leven vieren door middel van een ritueel. Dus niet alleen geboorte en dood, maar letterlijk alles daar tussen in:

Je eerste woordjes, je eerste stapjes, je eerste tandjes, je eerste wisseling van die tandjes, je eerste schooldag, je eerste verliefdheid, je eerste liefdesverdriet, al je verjaardagen, je eerste keer klaarkomen, je eerste snor, je eerste bh, je eerste menstruatie, opgenomen worden in de kring van mannen, opgenomen worden in de kring van vrouwen, iedere verhuizing, ieder diploma of certificaat, iedere keer dat je besluit om met iemand samen te wonen, alle trouwerijen, alle (echt)scheidingen, iedere nieuwe baan, iedere carrière die je afsluit, ieder moment dat je afscheid moet nemen van een vaardigheid of levensfunctie, je meno- of penopauze, etc.

Alles, maar dan ook echt alles.

En daar bovenop ook nog eens alle wisselingen van de seizoenen.

Van Viering naar Viering

Vier het Leven in al zijn grootsheid met de mooie en minder mooie, zelfs donkere kanten.

Het vieren van al die fases, al die cycli, geeft verbinding. Verbinding met jezelf, met je omgeving (dat gemeenschap's ding, weet je wel), met je familie en stamboon, en ook met de Natuur, waar je niet los van staat.

En met iedere viering, met ieder ritueel, veeg je in belangrijke mate je lei weer schoon. Geen energiedraden meer die je gevangen houden in een verleden, dat per definitie voorbij is. Een reset, een pauze, een moment om om te kijken in verwondering en stil te staan bij je groei.

En dit alles, in het kort, is waarom het van Levensbelang is om je Leven te ritualiseren.

Rest nog de vraag: wat is het eerstvolgende dat je kunt gaan vieren, of waarschijnlijker, welke voorbije fases in je leven vragen nog om een afscheidsritueel? 

Voel je vrij om het hieronder te delen in de commentaren...

Credits foto:  Erwan Hesry

The post Waarom het van Levensbelang is om je Leven te ritualiseren appeared first on Bryan Tevreden.

Initiaties, Vuur-ceremoniën, Vision Quests, Reizen met psychedelica, het zijn allemaal ervaringen die een diep transformerend effect kunnen hebben. Voor een belangrijk deel is dat afhankelijk van de setting en van degene die het geheel leidt.

Maar nog veel belangrijker dan dat, is de set, oftewel, je eigen instelling waarmee je de ceremonie ingaat en aangaat.

Er is inderdaad een nog veel krachtiger mindset om een potentieel transformerende ceremonie in te gaan. 

Ik heb deelnemers aan dergelijke ceremoniën wel eens, met enige trots en een triomfantelijke blik in de ogen, horen verkondigen, dat ze er volledig blanco instapten. Mijn antwoord daarop was, dat dat misschien niet de meest heilzame en krachtige instelling zou kunnen zijn.

Er is inderdaad een nog veel krachtiger mindset om een potentieel transformerende ceremonie in te gaan. Ik heb dat zelf mogen ervaren en leren van een sjamaan die al jarenlang, talloze plant-medicijn ondersteunde ceremoniën begeleidt.

'Plantmedicijn ondersteund' is eufemistisch taalgebruik voor sessies waarbij mogelijk gebruik wordt gemaakt van bijvoorbeeld ayahuasca, paddo's, san pedro of andere giften uit de natuur. Het is namelijk (nog steeds) strafbaar om dit soort zaken aan te prijzen. De mogelijke uitzondering is voor wetenschappelijk onderzoek. Het is wachten op meer verlichte tijden en ondertussen blijven we bijdragen aan de educatie rond dit onderwerp.

Terug naar die Mindset. 

Ik stel een Mindset voor die opgebouwd is uit de volgende kwaliteiten: Nederigheid, Eerlijkheid, Moed en Uitzonderlijke Inspanning. Nogmaals, dit is niet mijn eigen vinding, maar is me aangereikt door die sjamaan die ik hierboven al aanhaalde. En ik kan niet anders zeggen dan dat het me tot nu toe zeer goed heeft gediend.

Nederigheid

Nederigheid is die basishouding die zich vertaalt naar 'Ik weet het niet maar ik ben er klaar voor om te leren. Dus, leer het mij'. Het wordt ook wel eens omschreven als 'beginner's mind'. Dat is waar het 'blanco erin gaan' voorbij komt, maar het is nog veel meer dan dat.

Nederigheid is ook het anti-gif tegen uitspraken als 'Ik volg slechts de stem van mijn hart', 'ik doe alleen wat goed voelt voor mij', of die andere populaire, 'ik weet zelf wel wat goed is voor mij', en 'ik blijf altijd dicht bij mezelf'.

Mijn god, als ik die uitspraken voorbij hoor komen, in deze setting, dan weet ik al dat een groot deel van de transformatie-kracht aan die persoon voorbij zal gaan. Het getuigt ook van een ongelooflijk grote arrogantie om te kunnen denken dat je altijd van tevoren weet wat goed voor je is.

Bij veel van dit soort Reizen is er niet eens een 'ik' om je aan vast te houden. Je word simpelweg meegesleurd en de enige twee keuzes die je hebt zijn Overgave of Strijd.

De Overgave sluit naadloos aan bij de Nederigheid. Je laat je simpelweg leiden naar waar je geleid wordt.

Het getuigt ook van een ongelooflijk grote arrogantie om te kunnen denken dat je altijd van tevoren weet wat goed voor je is.

Strijd is ook een keuzemogelijkheid. In mijn ervaring, is de energie die je steekt in de Strijd, kostbare energie die je ook had kunnen steken in juist die Overgave. Strijd is een wanhopig vasthouden aan een 'ik' dat gaandeweg door je vingers slipt, verdampt, oplost, tot het moment van gruwel en paniek als er niks meer vast te houden valt.

En dan komt er alsnog Overgave. Of niet.

Tip: ga voor die Overgave.

Nederigheid is ook het omarmen van alles wat je onderweg tijdens de ceremonie tegenkomt. Als je tijdens je Ayahuasca-reis omringd bent door kotsende reisgenoten, dan is dat wat je te omarmen hebt. Als je tijdens je 8-uur durende paddo-reis, de hele tijd misselijk bent, dan is dat wat je te omarmen hebt. Als je zorgvuldig geselecteerde stenen, gebarsten en gebroken uit het Vuur komen tijdens de Vuurceremonie, dan is dat wat je te omarmen hebt.

Als je tijdens je Vision Quest alleen maar bezig kan zijn met dat enorme honger gevoel, dan is dat wat je te omarmen hebt. En als je terug bent van je Reis en je hebt je overleden vader en/of moeder niet ontmoet, dan is je teleurstelling daarover, ook dat wat je te omarmen hebt.

Nederigheid maakt ook de weg vrij voor verbinding. Het reduceert je tot het deeltje sterrenstof dat je in feite bent.

Nederigheid maakt ruimte voor dat wat er allemaal wel is en schept ruimte voor ervaringen en inzichten die je (mogelijk en dus ook hopelijk) niet zag aankomen.

Nederigheid maakt ook de weg vrij voor verbinding. Het reduceert je tot het deeltje sterrenstof dat je in feite bent. Niet meer en niet minder. En daarmee is er ook ruimte om je te verbinden met Alles om je heen. Met al die andere deeltjes sterrenstof die jou omgeven.

Nederigheid maakt een eind aan rangen, standen en vooroordelen.

Het zijn veel verschillende manieren om te zeggen dat Nederigheid de ruimte creëert voor een heilzaam en transformerend proces. En als basishouding is dat precies wat je wilt. Tenminste als je je tijd en geld zinvol wilt besteden.

Eerlijkheid

Door naar Eerlijkheid. Eerlijkheid is zowel de katalysator, als de energie, als de weg naar Vrede. Grote woorden die om een uitleg vragen.

Eerlijkheid begint met eerlijkheid naar jezelf. Eerlijkheid over waar je momenteel staat. Eerlijkheid over wat je wel of niet hebt gedaan. Dermate eerlijk, dat je alle maskers laat vallen en ruimte maakt voor je angsten en tekortkomingen.

Het grootste deel van onze psychische energie gaat op aan bescherming,..

Die Eerlijkheid werkt als een katalysator voor je Eerlijkheid naar anderen toe. Je hoeft je dan niet beter voor te doen dan je in werkelijkheid bent.

En daarmee komt er een gigantisch reservoir aan energie vrij. Het grootste deel van onze psychische energie gaat op aan bescherming, het in stand houden van maskers (ook een vorm van bescherming), het omgaan met de gevolgen van trauma's (een vorm van bescherming), en het bewaren van geheimen (wederom, ook weer een vorm van bescherming).

Denk je eens in wat een onvoorstelbaar grote hoeveelheid energie er dan vrij kan komen. Dat ga je je simpelweg niet kunnen voorstellen, het is niet voor niks 'onvoorstelbaar', totdat je het eenmaal zelf ervaren hebt.

En al die energie komt beschikbaar voor je Reis tijdens die ceremonie. Het brengt je dieper, het brengt je verder, het doet je jezelf nog beter en intenser kennen.

Eerlijkheid is ook het pad naar Vrede in hoofd, hart en ziel. Eerlijkheid maakt een eind aan de strijd die in je kan woeden. Het gevecht tussen je verlangen om echt en authentiek te wezen en de angst die je kunt hebben voor de eventuele gevolgen die daarmee gemoeid zijn.

Daarom is het ook goed de volgende twee kwaliteiten in de mix mee te nemen.

Moed

Moed is de deur naar Alles. Initiaties, Quests, Reizen. Je weet nooit wat je van tevoren tegen kunt komen. En dan is het goed om te kunnen vertrouwen op je Moed. Tijdens mijn inwijding verwoordde mijn sjamaan het als volgt: "Moed is niet iets wat je bent, Moed is iets wat je leeft. Ik leef Moed, jij leeft Moed, wij leven Moed."

"Moed is niet iets wat je bent, Moed is iets wat je leeft."

Het lijkt een klein semantisch verschil maar het is een groots verschil in beleving. Moed is als ademhalen. Je doet het of je doet het niet. Het is niet iets waar je naar op zoek moet. Het is er altijd en het is aan jou, of je het leeft of niet.

Of je haalt adem of je doet het niet. Of je leeft Moed of je doet het niet. Het eerste geeft je binnen ongeveer twee minuten feedback of je op de goeie weg zit. Het tweede vraagt meestal iets meer tijd, maar niet zoveel meer als je zou denken.

Moed maakt dat je die deur doorgaat waar je hoogst waarschijnlijk totaal geen zin in hebt, mogelijk zelfs angst voor hebt. Maar het kan ook zonder zin, zoals mijn oma altijd zei. En Moed en angst sluiten elkaar niet uit.

Voorafgaand aan mijn puur wetenschappelijke Ayahuasca-ondersteunde reizen vertelde mijn sjamaan altijd: 'Als je achtervolgt wordt door die slang, laat je dan opeten door die slang, als de mieren het vlees van je botten eten, laat je dan opeten, als die donkere, koude, glibberige grot opdoemt, ga die dan binnen.

'Als je achtervolgt wordt door die slang, laat je dan opeten door die slang,'

Dat vraagt allemaal om Moed. Moed die je leeft, zoals je ook van moment tot moment ademhaalt. Iedere keer weer. Dag in, dag uit.

Moed herinnert je er ook aan dat de nieuwe schatten niet binnen je comfort zone gevonden kunnen worden. Dat gebied is al uitgekamd en 'uitgemijnd'. Je zult je op onbekend terrein moeten begeven om jezelf nog beter te leren kennen. Je zult in nog niet verkende gebieden moeten verdwalen, om nieuwe wegen naar huis te vinden. Je zult moeten leren navigeren op sterrenbeelden die je nog niet eerder kon waarnemen.

Dat vraagt om Moed, om meer Moed dan je ooit in een mensenleven zou kunnen verzamelen. En daarom zul je Moed moeten leven, opdat het nooit opraakt.

Moed overstijgt je sterfelijkheid. Of misschien nog beter verwoord: Moed geeft glans aan je Sterfelijkheid. Het is die weg gaan die voorkomt dat je aan het eind van je leven, je jezelf teksten hoort mompelen als 'Misschien had ik toch....' of 'Had ik maar....'.

Moed geeft glans aan je Sterfelijkheid.

Moed is jezelf op een goede manier verliezen in het Moment. Moed is de belichaming van het besef, het bewustzijn dat 'Ook dit voorbij gaat'. Moed is de Wijsheid leven van die Eeuwige Cyclus: Geboorte, Groei, Bloei, Rijping, Verval en Dood. Moed is de Overgave aan die Cyclus.

Over die Moed heb ik het dus.

Wat rest is slechts nog één cruciaal ingredient.

Uitzonderlijke Inspanning

Uitzonderlijke Inspanning maakt dat je dat blijft doen waarvan je weet dat je het moet doen. Je kunt vervult zijn van Nederigheid, je leven in het teken stellen van Eerlijkheid en op ieder moment Moed leven, en dan nog kun je in situaties terechtkomen waarin het zo uitdagend is, zo overweldigend lijkt, dat je bereid bent om de handdoek in de ring te gooien.

Het zijn die momenten, die vragen om een Uitzonderlijke Inspanning. Momenten waarin je zo uitgedaagd wordt dat je dreigt te vergeten dat je in je kern Liefde bent, en de Angst haar kans schoon ziet om met je aan de haal te gaan.

Momenten waarin je energetisch zo uitgeput bent, dat je hoofd je probeert te overtuigen dat je echt niet meer verder kunt. Datzelfde hoofd dat je vertelt, dat jij heus echt wel beter weet wat je nog wel en niet aankunt. Dat dit het goede moment is om eruit te stappen. Dan maar geen initiatie, vision of inzicht-rijke reis.

Momenten waarin je energetisch zo uitgeput bent, dat je hoofd je probeert te overtuigen dat je echt niet meer verder kunt.

Ik heb tijdens een van mijn plantmedicijn-ondersteunde reizen meegemaakt, dat een deelnemer, twee matjes verder, de begeleidende sjamaan bij zich riep, met het verzoek zijn reis af te breken, want hij kon echt niet meer. Het was allemaal te heftig, te veel, te alles.

De sjamaan keek hem heel rustig aan en zei met een glimlach 'Welcome to your journey!'. De transformatie die op dat moment plaatsvond was wonderbaarlijk. Die deelnemer knikte, herpakte zich en zette zijn reis voort met een Overgave waar hij tot dan toe geen toegang tot had.

Het vroeg van hem een Uitzonderlijke Inspanning, om zijn in alle hevigheid aanwezige demonen te omarmen, en nog dieper het proces in te gaan. En dat was precies wat hij deed. In een tijd die honderd maal korter was, dan de tijd die het je vroeg om deze zin te lezen.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je aan de rand van de ring staat, zogenaamd klaar om die handdoek te gooien, maar inwendig keihard om jezelf moet lachen, vanwege het theatrale, het drama-gebaar, wetende dat je die handdoek nooit gaat gooien.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat alles in je schreeuwt dat dit niet is wat je wilt, dat dit niet is waarvoor je getekend hebt....

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat al je spieren volledig verzuurd aanvoelen, en je nog 20 kilometer te gaan hebt. Alleen, 's nachts en in de kou.

Uitzonderlijke inspanning voor het moment dat wederom die honger maakt dat je moeite hebt om helder te denken. Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je beseft, dat dit juist het moment is om alles te omarmen. Ook dat niet helder denken.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat alles in je schreeuwt dat dit niet is wat je wilt, dat dit niet is waarvoor je getekend hebt, dat dit in niets lijkt op wat je vrienden je hebben beschreven, dat niemand hierna nog van je kan houden nu ze jou zo volledig naakt hebben gezien.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je moet toegeven dat je niet geworden bent, wie jezelf in gedachten had, niet geworden bent wie je ouders voor je in gedachten hadden, dat je niet je titel bent, noch je leidinggevende functie, noch je vette bankrekening, noch al je amoureuze veroveringen.

Maar bovenal, Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je het echt niet meer weet en je niets meer rest dan juist die Overgave. Overgave juist als de bodem onder je bestaan is weggeslagen, als al je zekerheden je zijn ontnomen en je niet eens meer weet wie je bent.

En dat, mijn lieve mede-sterrenstof-sterveling, is mijn aanbeveling voor de beste basishouding om een ceremonie aan te gaan: Nederigheid, Eerlijkheid, Moed en Uitzonderlijke Inspanning.

Moge het je duizendvoudig dienen, zoals het mij heeft gediend en nog steeds dient.

Credits foto:  Dalton Smith

The post De 4 beste basishoudingen om een ceremonie in te gaan appeared first on Bryan Tevreden.

Tezcatlipoca is een van de goden uit het pantheon van Midden-Amerika. Denk Maya's en Azteken. Hij was de meest duistere en onverbiddelijke god. Hij wordt geassocieerd met de nacht, de nachtelijke hemel, kou, het Noorden en oorlog. Hij hield wel van een feestje maar dan met een donker randje. En dan hebben we het over verleiding, ondeugd, verslaving en mensenoffers.

Rookspiegel

Zijn naam betekent 'rook-spiegel' wat ook zijn belangrijkste attribuut was. Het was een spiegel van gepolijst obsidiaan, zwart vulkanisch glas, waarmee hij in de Toekomst en in de harten van mensen kon kijken. Om die reden werd hij door sjamanen omarmd als hun beschermgod. Altijd goed om zo iemand in je team te hebben, toch?

Voor het dramatische effect kwam er overigens ook nog rook uit die spiegel.

En nog zo'n leuk detail, net als veel andere Azteekse goden, had Tezcatlipoca ook een vermomming, een Krachtdier zo je wilt, en in zijn geval is dat de Jaguar. Ook niet de minste, omschreven als 'het sterkste en meest wilde dier van Midden-Amerika'. Aaaah, de vele connecties die ik voel, op een persoonlijk niveau, met deze god. Maar dat geheel terzijde...

Tijd voor de antagonist...

Tezcatlipoca had ook een tweelingbroer, Quetzalcoatl. En hoe kan het ook anders, die broer was natuurlijk in alles zijn tegenpool en tegenstander.

Het verhaal wil dat Quetzalcoatl op een dag verkondigde dat de goden geen behoefte meer hadden aan mensenoffers en dat dat gebruik moest stoppen. Quetzalcoatl bracht vrede, orde, rust, voorspoed, muziek, dans en vreugde. Kortom, alles dat met Licht geassocieerd kan worden.

Tezcatlipoca werd van het hof verbannen en verdween.

Quetzalcoatl regeerde vanaf dat moment alleen.

Tot op een dag Tezcatlipoca weer voor zijn troon stond en hem de rookspiegel voorhield. Quetzalcoatl keek in de spiegel en zag dat hij lui en voldaan was geworden. In één van versies verlaat Quetzalcoatl vol schaamte het hof nu hij kennis heeft gemaakt met zijn donkere kant.

En dit is het moment waarop we de film even stopzetten.

Quetzalcoatl (links) en Tezcatlipoca

The post Wat de Mythe van Tezcatlipoca ons kan leren appeared first on Bryan Tevreden.

Ik geef het op meerdere plekken op de site aan, en het komt nagenoeg ook altijd voorbij tijdens de gratis intake, maar in het energiewerk wat ik doe, zijn de mogelijke inzichten die je tijdens een sessie op doet, inderdaad bij lange na niet het belangrijkste.

En daar zijn een paar goede redenen voor.

Het is niet genoeg...

De meeste van mijn cliënten hebben, ongeacht hun leeftijd, al een heel leven achter de rug met inzichten. Ik bedoel daarmee, dat ze rond het thema waarvoor ze bij mij aankloppen, al de nodige inzichten hebben opgedaan. Meestal door één, of vaker nog meerdere vormen van therapie. 

En ondanks al die inzichten is het thema nog steeds actief in hun leven. En wel op een voor hen belemmerende wijze. Die inzichten zijn dus simpelweg niet zaligmakend.

".....inzichten zijn dus simpelweg niet zaligmakend..."

Verslaving

Sommige mensen hebben als model van de wereld, dat het een kwestie is van iedere keer nieuwe, diepere, meeromvattende inzichten opdoen om een 'beter mens' te worden. Dit kan uitmonden in een eindeloze zoektocht naar kennis en zelfkennis.

Deze mensen zijn vaak te herkennen aan de continu groeiende reeks van boeken, guru's en workshops die ze verslijten. Als ik in de spiegel kijk, zie ik er één die ooit ook zo was. Een serieuze vorm van verslaving.

De setting

Voor een andere reden waarom inzichten in mijn werk als sjamaan van ondergeschikt belang zijn, moet ik eerst even iets uitleggen over een sessie.

Ik begin een sessie met het openen van een Heilige Ruimte, al dan niet in aanwezigheid van jou, mijn mooie client. Die Heilige Ruimte is onderdeel van het creëren van de omstandigheden waarin heling kan plaatsvinden.

Eenmaal dat gedaan, doe ik een stap opzij, en laat ik jou en Spirit samen dansen.

Vanaf dat moment bestaat mijn werk als sjamaan uit het in verbinding blijven met mijn lijn van medicijnmannen en -vrouwen, de leegte in mezelf cultiveren zodat ik een kanaal kan zijn voor heling, en tegelijkertijd volledig aanwezig zijn om én de Heilige Ruimte in stand te houden, én jou te kunnen ondersteunen waar nodig.

Dat is allemaal doorgaans heel wat minder werk, dan dat wat jij als client allemaal op dat moment aan het verzetten bent!

Die duidelijke rolverdeling maakt ook dat ik niet meega, en ook niet mee kan gaan in jouw emoties op dat moment. Dat is niet uit onvermogen, of gebrek aan empathie, maar uit respect. Respect voor de werking van de Heilige Ruimte en respect voor jouw proces.

We zitten namelijk inderdaad nog midden in het proces. Ik blijf bezig met het faciliteren van het verwijderen van de zware, donkere, 'negatieve' energie die gekoppeld zat aan het thema waarmee jij aan het werken bent.

Het is dus eerder uit compassie dat ik op dat moment niet meega in het verhaal en de emotie. En al helemaal niet als ik het zelf ook heb meegemaakt. Dat is geen zwaktebod maar het herkennen van de Gouden Boeddha in jou.

Inzicht in Inzichten

En dat brengt ons tenslotte bij die inzichten. Inzichten verworven tijdens een sessie gaan bijna altijd gepaard met heftige emoties. Denk blijdschap, diepe opluchting, verdriet, rouw, frustratie, boosheid, woede.

De meesten van ons zijn geneigd om op dat punt in het proces 'uit te stappen'. We hebben ons inzicht en kunnen er nu mee aan de slag, wat dat ook mag betekenen.

Maar onthoud, we zitten nog midden in het proces. De uitdaging en de uitnodiging die er ligt is om op dat moment verder te gaan, zeker als er juist op dat moment bergen zware energie loskomen.

Dit is het ideale moment om juist die energieën los te maken uit je energielichaam en te transformeren of terug te geven aan Moeder Aarde of het Vuur. De Heilige Ruimte is er speciaal voor opgezet en er zit een sjamaan naast je, die op zijn manier hard voor jou aan het werk is.

Het zou zonde zijn om daar geen gebruik van te maken...

Wat ik met andere woorden zeg, is dat eenmaal verworven inzichten ook het gevaar van afsluiting of stilstand in zich dragen. We hebben de neiging weer hele verhalen rond die inzichten op te gaan hangen. Verhalen die net als de vorige serie verhalen ons kunnen gaan binden aan een valse definitie van wie denken te zijn. Een valse en dus in de kern al beperkende identiteit.

Dit grijpt dan op subtiele wijze weer terug naar die eerste reden, waarom inzichten alleen vaak niet voldoende zijn voor een blijvende transformatie of verandering...

En waren we niet aan dit avontuur begonnen, juist om meer fluïde te kunnen worden. Niet alleen de golven van energie te kunnen gaan voelen maar ook juist om die golven van energie te kunnen zijn.

En ik weet dat dat laatste heel cryptisch kan klinken, maar als je het eenmaal hebt ervaren zul je precies weten wat ik bedoel. Niet alles laat zich even makkelijk in woorden uitdrukken.

Hebben inzichten dan totaal geen waarde?

Echt wel. Het doet recht aan je behoefte aan rationele en emotionele bevrediging in je proces.

Maar dat is dan ook wel zo een beetje...

Credits foto: Content Pixie 

The post Waarom Inzichten een ondergeschikte rol spelen in Energiewerk appeared first on Bryan Tevreden.

Één van de krachtigste en toch minst bekende technieken voor energetische transformatie is het gebruik van een zandschilderij. Het is het favoriete huiswerk dat ik meegeef aan mijn cliënten.

Het hele idee achter een zandschilderij is, dat het een energetisch fysieke weergave is van het thema waar je op dat moment mee bezig bent.

Een moderne analogie maakt het waarschijnlijk veel duidelijker. Kijk even mee over mijn schouder.

Computerspel

Stel je eens een computerspel voor waarin je een virtuele wereld aan het bouwen bent. In die wereld bouw je je eigen huis na, compleet met alle verdiepingen, de buitenkant, het interieur, de tuin, de garage en de schuur.

Die weergave is zo natuurgetrouw, dat je er zelfs het achterstallig onderhoud aan de gevel en de nog uit te voeren klussen in huis, erin terug kan vinden. Je bekijkt je creatie in die virtuele wereld en je bent er zeer tevreden over.

En nu begint de echte magie.

Je besluit, in die virtuele wereld, de gevel aan te pakken. Met de muis klik je op je favoriete kleur, je kiest ook nog de gewenste structuur en je past het toe op de gevel. En nu ziet die gevel er weer als nieuw uit, en precies zoals je die wilt hebben.

Nog steeds in die virtuele wereld, bekijk je die gevel van links, rechts, in kikker-perspectief en in vogel-perspectief. En ja hoor, het is inderdaad precies zoals je de gevel wilt hebben.

Tevreden met deze verandering, laat je het programma open staan, staat op en gaat naar buiten om de gevel van je huis in het echt te bekijken. Je mond valt open van verbazing, want je gevel ziet er nu precies uit als in die virtuele wereld! Met een paar simpele wijzigingen in die virtuele wereld is nu ook het onderhoud aan je gevel uitgevoerd. En wel precies zoals je het in gedachten had!

Magisch!

En dat is precies hoe een zandschilderij werkt!

We gaan die virtuele wereld achter ons laten, want ik zag dat je al klaar stond om terug te gaan naar die virtuele wereld, om die achterstallige klussen in huis net zo makkelijk ook even uit te voeren. 

Terug naar de realiteit...

Tijd om zelf een zandschilderij te gaan maken.

In plaats van een virtuele wereld, kies je een plek uit in de natuur. Dat kan in je eigen tuin zijn, in een bos, op de hei, in de duinen, het maakt in feite niet uit waar. Je bakent die plek af met materiaal dat je ter plekke vindt. Takjes, stenen, gras, bladeren, wat er maar voor handen is. De omvang is ook niet belangrijk. Volg hierin je gevoel. Een cirkel werkt altijd goed. Een meter doorsnee, een halve meter, 2 meter, het is allemaal goed. Soms wil je fysiek ook in je zandschilderij kunnen staan en dan is groter beter.

En nu ga je intuïtief je thema zo nauwkeurig mogelijk weergeven in het zandschilderij. En ook daarvoor gebruik je de materialen die je daar in de natuur vindt. Het gaat niet om mooi, het gaat om een energetisch zo nauwkeurig mogelijke weergave.

Jij bent de enige die weet waar die schelpen, stokjes, bloemen en stenen in je zandschilderij voor staan. Als je klaar bent met je zandschilderij, zet je een stap terug en overziet je werk. Klopt het zoals het er nu bij ligt? Zo nee, breng dan de veranderingen aan die nodig zijn. Zo ja, laat het dan met rust en ga weg.

Laat Moeder Aarde nu het zware werk doen en je ondersteunen in de transformatie van je thema.

Transformatie

Kom de volgende dag terug, overzie je zandschilderij, zie over er al iets veranderd is, buiten jou om, of dat er voor je gevoel iets aan veranderd moet worden. Voer die verandering uit als het nodig is en laat je zandschilderij weer met rust.

Doe dit iedere dag, een week lang, of net zo lang of kort als nodig is. Weet je gesteund en letterlijk gedragen door Moeder Aarde, die de zware energie van je thema voor jou absorbeert en transformeert.

Op een dag, zul je voor je zandschilderij staan en ervaren dat je thema doorleefd is. Dat is het moment om je zandschilderij te wissen en alle materialen die je hebt gebruikt weer terug te leggen op de plekken waar je die gevonden hebt. Na het wissen van je zandschilderij is het net of het er nooit is geweest.

Het maken van een zandschilderij is een kunst die je leert door het vaak te doen. Een goed zandschilderij is niet een mooi schilderij, maar dat schilderij dat je in staat stelt om met een simpele verandering een thema voor jou in je leven te transformeren.

En dat is wel de moeite waard om er even bij stil te staan en er de tijd voor te nemen.

Credits foto:  Bryan Tevreden

The post Een Zandschilderij: wat is het en hoe werkt het? appeared first on Bryan Tevreden.