Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik via het boek 'De IJzeren Man' (Iron John) van de dichter Robert Bly in aanraking kwam met mannengroepen. Of beter nog, ik maakte het prille begin mee van de jaren '90 mannengroepen.

Opgegroeid zonder een vader-figuur in het gezin, had ik een enorme dorst naar mannenenergie. Ik voelde ook het gemis van een initiatie van jongen naar man. Niet veel later drong het besef door, dat in de Westerse cultuur, waar ik ondertussen onderdeel van was geworden, heel veel initiaties en rituelen verloren waren gegaan. Als cultuur is dat een enorme verarming.

Ja, er zijn nog wel enkele rituelen overgebleven. Met name rond geboorte en overlijden. En zeker rond geboortes zijn er zelfs enkele 'rituelen' bijgekomen. Baby showers en van nog recentere datum zijn de gender reveal parties. Bij die laatste heb ik serieus mijn twijfels over de meerwaarde voor alle betrokkenen.

...dat in de Westerse cultuur veel initiaties en rituelen verloren waren gegaan. Als cultuur is dat een enorme verarming...

Mijlpalen

Rituelen zijn markeringen waarbij je van de ene fase overgaat in een nieuwe fase. Bij geboorte en overlijden is dat heel duidelijk. Van vrouw wordt je ineens moeder, en van man ben je ineens vader. Je wordt weduwe of weduwnaar. Je wordt wees en voor het ondenkbare van het verliezen van een kind, hebben we niet eens een woord.

Een woordeloze en rauwe mijlpaal in je leven.

Rituelen helpen in het maken van die transitie. Bij een overlijden is het een essentieel onderdeel van het rouwproces, van het afscheid. Fysiek afscheid kunnen nemen van een overledene is van levensbelang, hoe raar het ook mag klinken. Mensen die bijvoorbeeld te maken krijgen met een vermissing kunnen getuigen van hoeveel moeizamer dat proces kan verlopen, als er geen fysiek afscheid mogelijk is.

Afscheid en jouw Cirkel

Een goed ritueel heeft in zich altijd het element van afscheid en een verwelkoming van de nieuwe hoedanigheid, los van of je dat nu wel of niet prettig vindt. Wederom de voorbeelden rond een  geboorte, een overlijden maar ook de vrijgezellenfeesten voorafgaand aan een huwelijk.

Minstens net zo belangrijk is dat de meeste rituelen een gemeenschap's ding zijn. Het is iets wat je samen doet. Het heeft totaal geen waarde als je als jongeman besluit om in je eentje het bos in te trekken, twee dagen later weer te verschijnen en jezelf daarmee tot man te verklaren.

Dat is niet hoe het werkt. Je vader, je opa, je ooms, oudere neven en alle andere oudere mannen in je cirkel, sturen jou naar buiten, geven jou de opdrachten en uitdagingen, begeleiden je initiatie en pas als je die met goed gevolg hebt volbracht, dan en pas dan, word je door hen opgenomen in de kring met mannen! Zo en niet anders. Een gemeenschap's ding dus.

En dat is voor vrouwen niet anders. Het feit dat je als meisje voor het eerst menstrueert maakt je nog niet automatisch tot vrouw. Ja, je bent vanaf dan vruchtbaar, maar dat is niet hetzelfde. In het ideale geval richten je oma, je moeder, tantes, oudere nichten en alle oudere vrouwen in je cirkel, een feest in ter ere van jou. Er wordt voor je gezorgd, er wordt gelachen, er worden verhalen verteld, er worden adviezen gegeven en het Baarmoeder-ritueel wordt samen met jou opgevoerd. En pas daarna word je opgenomen in de cirkel van vrouwen. Een gemeenschap's ding dus.

Clean Cut en Schone Lei

Terug naar dat element van afscheid nemen en waarom dat zo belangrijk is. Voor mij als sjamaan is alles energie. Ik zeg niks vreemds wanneer ik stel dat we allemaal met energiedraden met elkaar verbonden zijn. De meeste van die verbindingen zijn vluchtig. Maar met onze familie, ouders, broers en zussen, geliefden en kinderen, en beste vrienden kunnen die draden verworden tot kabels.

En dat kan na verloop van tijd ook verworden tot een niet voedende connectie. Een band waarop je energetisch leegloopt. Daarom is het belangrijk dat er een duidelijk afscheid is van kind van je ouders zijn, opdat je je eigen persoon kan worden. Anders blijf je altijd je moeder's of vader's kindje. Het effect dat je al twintig jaar druk bezig bent met persoonlijke ontwikkeling, maar als 50-er of 60-er, eenmaal op bezoek bij je ouders toch weer in de oude patronen vervalt.

Of na jaren in een relatie te hebben gezeten, die uiteindelijk uitmondde in een (vecht-)scheiding, denken dat je er overheen bent. Maar zodra je weer met elkaar te maken hebt, zeg maar iets rond de kinderen, kunnen jullie nog steeds niet normaal tegen elkaar doen.

Oftewel, de energiebanden tussen jullie zijn nog steeds niet doorgesneden. Dus ja, ik stel dat er ook bij een scheiding ritueel afscheid genomen moet worden. Juist vanwege het belang van een 'clean cut', een duidelijke markering van ervoor en erna. De viering van een nieuwe fase in je leven, ook als daar verdriet bij zit.

Het zal je wellicht verbazen hoe vaak ik tijdens een sessie met een client, niet-voedende banden en kabels moet doorsnijden. En hoe belangrijk dat ook is, het meest belangrijke werk begint daarna, namelijk vergeving en dankbaarheid voor het geleerde. Maar dat is een onderwerp voor een andere keer.

Alles verdient een Ritueel

Wat ik dus voorstel is dat we alles, of in ieder geval, zoveel mogelijk keerpunten in ons leven vieren door middel van een ritueel. Dus niet alleen geboorte en dood, maar letterlijk alles daar tussen in:

Je eerste woordjes, je eerste stapjes, je eerste tandjes, je eerste wisseling van die tandjes, je eerste schooldag, je eerste verliefdheid, je eerste liefdesverdriet, al je verjaardagen, je eerste keer klaarkomen, je eerste snor, je eerste bh, je eerste menstruatie, opgenomen worden in de kring van mannen, opgenomen worden in de kring van vrouwen, iedere verhuizing, ieder diploma of certificaat, iedere keer dat je besluit om met iemand samen te wonen, alle trouwerijen, alle (echt)scheidingen, iedere nieuwe baan, iedere carrière die je afsluit, ieder moment dat je afscheid moet nemen van een vaardigheid of levensfunctie, je meno- of penopauze, etc.

Alles, maar dan ook echt alles.

En daar bovenop ook nog eens alle wisselingen van de seizoenen.

Van Viering naar Viering

Vier het Leven in al zijn grootsheid met de mooie en minder mooie, zelfs donkere kanten.

Het vieren van al die fases, al die cycli, geeft verbinding. Verbinding met jezelf, met je omgeving (dat gemeenschap's ding, weet je wel), met je familie en stamboon, en ook met de Natuur, waar je niet los van staat.

En met iedere viering, met ieder ritueel, veeg je in belangrijke mate je lei weer schoon. Geen energiedraden meer die je gevangen houden in een verleden, dat per definitie voorbij is. Een reset, een pauze, een moment om om te kijken in verwondering en stil te staan bij je groei.

En dit alles, in het kort, is waarom het van Levensbelang is om je Leven te ritualiseren.

Rest nog de vraag: wat is het eerstvolgende dat je kunt gaan vieren, of waarschijnlijker, welke voorbije fases in je leven vragen nog om een afscheidsritueel? 

Voel je vrij om het hieronder te delen in de commentaren...

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto:  Erwan Hesry

The post Waarom het van Levensbelang is om je Leven te ritualiseren appeared first on Bryan Tevreden.

Initiaties, Vuur-ceremoniën, Vision Quests, Reizen met psychedelica, het zijn allemaal ervaringen die een diep transformerend effect kunnen hebben. Voor een belangrijk deel is dat afhankelijk van de setting en van degene die het geheel leidt.

Maar nog veel belangrijker dan dat, is de set, oftewel, je eigen instelling waarmee je de ceremonie ingaat en aangaat.

Er is inderdaad een nog veel krachtiger mindset om een potentieel transformerende ceremonie in te gaan. 

Ik heb deelnemers aan dergelijke ceremoniën wel eens, met enige trots en een triomfantelijke blik in de ogen, horen verkondigen, dat ze er volledig blanco instapten. Mijn antwoord daarop was, dat dat misschien niet de meest heilzame en krachtige instelling zou kunnen zijn.

Er is inderdaad een nog veel krachtiger mindset om een potentieel transformerende ceremonie in te gaan. Ik heb dat zelf mogen ervaren en leren van een sjamaan die al jarenlang, talloze plant-medicijn ondersteunde ceremoniën begeleidt.

'Plantmedicijn ondersteund' is eufemistisch taalgebruik voor sessies waarbij mogelijk gebruik wordt gemaakt van bijvoorbeeld ayahuasca, paddo's, san pedro of andere giften uit de natuur. Het is namelijk (nog steeds) strafbaar om dit soort zaken aan te prijzen. De mogelijke uitzondering is voor wetenschappelijk onderzoek. Het is wachten op meer verlichte tijden en ondertussen blijven we bijdragen aan de educatie rond dit onderwerp.

Terug naar die Mindset. 

Ik stel een Mindset voor die opgebouwd is uit de volgende kwaliteiten: Nederigheid, Eerlijkheid, Moed en Uitzonderlijke Inspanning. Nogmaals, dit is niet mijn eigen vinding, maar is me aangereikt door die sjamaan die ik hierboven al aanhaalde. En ik kan niet anders zeggen dan dat het me tot nu toe zeer goed heeft gediend.

Nederigheid

Nederigheid is die basishouding die zich vertaalt naar 'Ik weet het niet maar ik ben er klaar voor om te leren. Dus, leer het mij'. Het wordt ook wel eens omschreven als 'beginner's mind'. Dat is waar het 'blanco erin gaan' voorbij komt, maar het is nog veel meer dan dat.

Nederigheid is ook het anti-gif tegen uitspraken als 'Ik volg slechts de stem van mijn hart', 'ik doe alleen wat goed voelt voor mij', of die andere populaire, 'ik weet zelf wel wat goed is voor mij', en 'ik blijf altijd dicht bij mezelf'.

Mijn god, als ik die uitspraken voorbij hoor komen, in deze setting, dan weet ik al dat een groot deel van de transformatie-kracht aan die persoon voorbij zal gaan. Het getuigt ook van een ongelooflijk grote arrogantie om te kunnen denken dat je altijd van tevoren weet wat goed voor je is.

Bij veel van dit soort Reizen is er niet eens een 'ik' om je aan vast te houden. Je word simpelweg meegesleurd en de enige twee keuzes die je hebt zijn Overgave of Strijd.

De Overgave sluit naadloos aan bij de Nederigheid. Je laat je simpelweg leiden naar waar je geleid wordt.

Het getuigt ook van een ongelooflijk grote arrogantie om te kunnen denken dat je altijd van tevoren weet wat goed voor je is.

Strijd is ook een keuzemogelijkheid. In mijn ervaring, is de energie die je steekt in de Strijd, kostbare energie die je ook had kunnen steken in juist die Overgave. Strijd is een wanhopig vasthouden aan een 'ik' dat gaandeweg door je vingers slipt, verdampt, oplost, tot het moment van gruwel en paniek als er niks meer vast te houden valt.

En dan komt er alsnog Overgave. Of niet.

Tip: ga voor die Overgave.

Nederigheid is ook het omarmen van alles wat je onderweg tijdens de ceremonie tegenkomt. Als je tijdens je Ayahuasca-reis omringd bent door kotsende reisgenoten, dan is dat wat je te omarmen hebt. Als je tijdens je 8-uur durende paddo-reis, de hele tijd misselijk bent, dan is dat wat je te omarmen hebt. Als je zorgvuldig geselecteerde stenen, gebarsten en gebroken uit het Vuur komen tijdens de Vuurceremonie, dan is dat wat je te omarmen hebt.

Als je tijdens je Vision Quest alleen maar bezig kan zijn met dat enorme honger gevoel, dan is dat wat je te omarmen hebt. En als je terug bent van je Reis en je hebt je overleden vader en/of moeder niet ontmoet, dan is je teleurstelling daarover, ook dat wat je te omarmen hebt.

Nederigheid maakt ook de weg vrij voor verbinding. Het reduceert je tot het deeltje sterrenstof dat je in feite bent.

Nederigheid maakt ruimte voor dat wat er allemaal wel is en schept ruimte voor ervaringen en inzichten die je (mogelijk en dus ook hopelijk) niet zag aankomen.

Nederigheid maakt ook de weg vrij voor verbinding. Het reduceert je tot het deeltje sterrenstof dat je in feite bent. Niet meer en niet minder. En daarmee is er ook ruimte om je te verbinden met Alles om je heen. Met al die andere deeltjes sterrenstof die jou omgeven.

Nederigheid maakt een eind aan rangen, standen en vooroordelen.

Het zijn veel verschillende manieren om te zeggen dat Nederigheid de ruimte creëert voor een heilzaam en transformerend proces. En als basishouding is dat precies wat je wilt. Tenminste als je je tijd en geld zinvol wilt besteden.

Eerlijkheid

Door naar Eerlijkheid. Eerlijkheid is zowel de katalysator, als de energie, als de weg naar Vrede. Grote woorden die om een uitleg vragen.

Eerlijkheid begint met eerlijkheid naar jezelf. Eerlijkheid over waar je momenteel staat. Eerlijkheid over wat je wel of niet hebt gedaan. Dermate eerlijk, dat je alle maskers laat vallen en ruimte maakt voor je angsten en tekortkomingen.

Het grootste deel van onze psychische energie gaat op aan bescherming,..

Die Eerlijkheid werkt als een katalysator voor je Eerlijkheid naar anderen toe. Je hoeft je dan niet beter voor te doen dan je in werkelijkheid bent.

En daarmee komt er een gigantisch reservoir aan energie vrij. Het grootste deel van onze psychische energie gaat op aan bescherming, het in stand houden van maskers (ook een vorm van bescherming), het omgaan met de gevolgen van trauma's (een vorm van bescherming), en het bewaren van geheimen (wederom, ook weer een vorm van bescherming).

Denk je eens in wat een onvoorstelbaar grote hoeveelheid energie er dan vrij kan komen. Dat ga je je simpelweg niet kunnen voorstellen, het is niet voor niks 'onvoorstelbaar', totdat je het eenmaal zelf ervaren hebt.

En al die energie komt beschikbaar voor je Reis tijdens die ceremonie. Het brengt je dieper, het brengt je verder, het doet je jezelf nog beter en intenser kennen.

Eerlijkheid is ook het pad naar Vrede in hoofd, hart en ziel. Eerlijkheid maakt een eind aan de strijd die in je kan woeden. Het gevecht tussen je verlangen om echt en authentiek te wezen en de angst die je kunt hebben voor de eventuele gevolgen die daarmee gemoeid zijn.

Daarom is het ook goed de volgende twee kwaliteiten in de mix mee te nemen.

Moed

Moed is de deur naar Alles. Initiaties, Quests, Reizen. Je weet nooit wat je van tevoren tegen kunt komen. En dan is het goed om te kunnen vertrouwen op je Moed. Tijdens mijn inwijding verwoordde mijn sjamaan het als volgt: "Moed is niet iets wat je bent, Moed is iets wat je leeft. Ik leef Moed, jij leeft Moed, wij leven Moed."

"Moed is niet iets wat je bent, Moed is iets wat je leeft."

Het lijkt een klein semantisch verschil maar het is een groots verschil in beleving. Moed is als ademhalen. Je doet het of je doet het niet. Het is niet iets waar je naar op zoek moet. Het is er altijd en het is aan jou, of je het leeft of niet.

Of je haalt adem of je doet het niet. Of je leeft Moed of je doet het niet. Het eerste geeft je binnen ongeveer twee minuten feedback of je op de goeie weg zit. Het tweede vraagt meestal iets meer tijd, maar niet zoveel meer als je zou denken.

Moed maakt dat je die deur doorgaat waar je hoogst waarschijnlijk totaal geen zin in hebt, mogelijk zelfs angst voor hebt. Maar het kan ook zonder zin, zoals mijn oma altijd zei. En Moed en angst sluiten elkaar niet uit.

Voorafgaand aan mijn puur wetenschappelijke Ayahuasca-ondersteunde reizen vertelde mijn sjamaan altijd: 'Als je achtervolgt wordt door die slang, laat je dan opeten door die slang, als de mieren het vlees van je botten eten, laat je dan opeten, als die donkere, koude, glibberige grot opdoemt, ga die dan binnen.

'Als je achtervolgt wordt door die slang, laat je dan opeten door die slang,'

Dat vraagt allemaal om Moed. Moed die je leeft, zoals je ook van moment tot moment ademhaalt. Iedere keer weer. Dag in, dag uit.

Moed herinnert je er ook aan dat de nieuwe schatten niet binnen je comfort zone gevonden kunnen worden. Dat gebied is al uitgekamd en 'uitgemijnd'. Je zult je op onbekend terrein moeten begeven om jezelf nog beter te leren kennen. Je zult in nog niet verkende gebieden moeten verdwalen, om nieuwe wegen naar huis te vinden. Je zult moeten leren navigeren op sterrenbeelden die je nog niet eerder kon waarnemen.

Dat vraagt om Moed, om meer Moed dan je ooit in een mensenleven zou kunnen verzamelen. En daarom zul je Moed moeten leven, opdat het nooit opraakt.

Moed overstijgt je sterfelijkheid. Of misschien nog beter verwoord: Moed geeft glans aan je Sterfelijkheid. Het is die weg gaan die voorkomt dat je aan het eind van je leven, je jezelf teksten hoort mompelen als 'Misschien had ik toch....' of 'Had ik maar....'.

Moed geeft glans aan je Sterfelijkheid.

Moed is jezelf op een goede manier verliezen in het Moment. Moed is de belichaming van het besef, het bewustzijn dat 'Ook dit voorbij gaat'. Moed is de Wijsheid leven van die Eeuwige Cyclus: Geboorte, Groei, Bloei, Rijping, Verval en Dood. Moed is de Overgave aan die Cyclus.

Over die Moed heb ik het dus.

Wat rest is slechts nog één cruciaal ingredient.

Uitzonderlijke Inspanning

Uitzonderlijke Inspanning maakt dat je dat blijft doen waarvan je weet dat je het moet doen. Je kunt vervult zijn van Nederigheid, je leven in het teken stellen van Eerlijkheid en op ieder moment Moed leven, en dan nog kun je in situaties terechtkomen waarin het zo uitdagend is, zo overweldigend lijkt, dat je bereid bent om de handdoek in de ring te gooien.

Het zijn die momenten, die vragen om een Uitzonderlijke Inspanning. Momenten waarin je zo uitgedaagd wordt dat je dreigt te vergeten dat je in je kern Liefde bent, en de Angst haar kans schoon ziet om met je aan de haal te gaan.

Momenten waarin je energetisch zo uitgeput bent, dat je hoofd je probeert te overtuigen dat je echt niet meer verder kunt. Datzelfde hoofd dat je vertelt, dat jij heus echt wel beter weet wat je nog wel en niet aankunt. Dat dit het goede moment is om eruit te stappen. Dan maar geen initiatie, vision of inzicht-rijke reis.

Momenten waarin je energetisch zo uitgeput bent, dat je hoofd je probeert te overtuigen dat je echt niet meer verder kunt.

Ik heb tijdens een van mijn plantmedicijn-ondersteunde reizen meegemaakt, dat een deelnemer, twee matjes verder, de begeleidende sjamaan bij zich riep, met het verzoek zijn reis af te breken, want hij kon echt niet meer. Het was allemaal te heftig, te veel, te alles.

De sjamaan keek hem heel rustig aan en zei met een glimlach 'Welcome to your journey!'. De transformatie die op dat moment plaatsvond was wonderbaarlijk. Die deelnemer knikte, herpakte zich en zette zijn reis voort met een Overgave waar hij tot dan toe geen toegang tot had.

Het vroeg van hem een Uitzonderlijke Inspanning, om zijn in alle hevigheid aanwezige demonen te omarmen, en nog dieper het proces in te gaan. En dat was precies wat hij deed. In een tijd die honderd maal korter was, dan de tijd die het je vroeg om deze zin te lezen.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je aan de rand van de ring staat, zogenaamd klaar om die handdoek te gooien, maar inwendig keihard om jezelf moet lachen, vanwege het theatrale, het drama-gebaar, wetende dat je die handdoek nooit gaat gooien.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat alles in je schreeuwt dat dit niet is wat je wilt, dat dit niet is waarvoor je getekend hebt....

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat al je spieren volledig verzuurd aanvoelen, en je nog 20 kilometer te gaan hebt. Alleen, 's nachts en in de kou.

Uitzonderlijke inspanning voor het moment dat wederom die honger maakt dat je moeite hebt om helder te denken. Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je beseft, dat dit juist het moment is om alles te omarmen. Ook dat niet helder denken.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat alles in je schreeuwt dat dit niet is wat je wilt, dat dit niet is waarvoor je getekend hebt, dat dit in niets lijkt op wat je vrienden je hebben beschreven, dat niemand hierna nog van je kan houden nu ze jou zo volledig naakt hebben gezien.

Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je moet toegeven dat je niet geworden bent, wie jezelf in gedachten had, niet geworden bent wie je ouders voor je in gedachten hadden, dat je niet je titel bent, noch je leidinggevende functie, noch je vette bankrekening, noch al je amoureuze veroveringen.

Maar bovenal, Uitzonderlijke Inspanning voor het moment dat je het echt niet meer weet en je niets meer rest dan juist die Overgave. Overgave juist als de bodem onder je bestaan is weggeslagen, als al je zekerheden je zijn ontnomen en je niet eens meer weet wie je bent.

En dat, mijn lieve mede-sterrenstof-sterveling, is mijn aanbeveling voor de beste basishouding om een ceremonie aan te gaan: Nederigheid, Eerlijkheid, Moed en Uitzonderlijke Inspanning.

Moge het je duizendvoudig dienen, zoals het mij heeft gediend en nog steeds dient.

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto:  Dalton Smith

The post De 4 beste basishoudingen om een ceremonie in te gaan appeared first on Bryan Tevreden.

Het is maar al te waar dat het leren kennen van je Schaduwzijde heel uitdagend kan zijn.

Het begint al met het taalgebruik. Je Schaduwzijde wordt, terecht, geassocieerd met je donkere zijde. Dat maakt het al iets lastiger om er naar te kijken. Maar het wordt onnodig ingewikkeld gemaakt als we het als 'negatief' gaan omschrijven. Want dat is het niet.

De samensmelting van schaduw, naar donker en vervolgens negatief lijkt heel logisch maar is het in feite niet. Het is voornamelijk gebaseerd op angst. Vroeger konden we door van alles en nog wat in het donker beslopen worden, en dan was je je leven niet altijd zeker.

Als sjamaan kun je met psychotrope middelen werken, denk bijvoorbeeld aan Ayahuasca, psylocybine (paddenstoelen) of de San Pedro cactus. Afhankelijk van de soort en samenstelling, kan dat zeer heftige ervaringen opleveren. En om die reden wordt er soms voor gekozen om zo'n ceremonie/inwijding bij daglicht uit te voeren.

Als het je te heftig wordt kun je dan je ogen openen, en het (redelijk) vertrouwde beeld van de wereld bij daglicht tot je nemen. Dat is geheel anders dan wanneer je de ceremonie in het donker beleeft.

Wie is hier bang in het donker
Nou, hij is het zeker niet
In het donker lijkt alles wel anders
Maar dat komt alleen, omdat je niks ziet
Kijk dan, kijk dan, kijk dan
Bram Vermeulen - lied 'Het is een Wedstrijd'

Angst dus, wat we al snel als negatief labelen. Wanneer ik een client tijdens haar reis begeleid, en voornamelijk op energetisch niveau aan het werk ben, probeer ik mijn woorden ook zorgvuldig te kiezen. Ik kan het hebben over zware energie, donkere energie (dat is hoe ik het visueel waarneem) of zelfs zwarte energie, maar ik doe mijn best om het geen negatieve energie te noemen.

Vaak kennen we datgene wat zich ophoudt in onze Schaduwzijde ook een persoonlijkheid toe. Het voordeel hiervan is dat we er afstand van kunnen nemen. Het is iets buiten ons, dat om wat voor reden dan ook, er voor kiest om onzichtbaar te blijven.

Het nadeel van het toekennen van een persoonlijkheid aan datgene wat zich ophoudt in onze Schaduwzijde, is dat we er afstand van kunnen nemen. We kunnen het gaan negeren. Maar dat wil nog niet zeggen dat het geen invloed heeft ons dagelijks handelen.

Al onze 'vrienden' in onze Schaduwzijde hebben een waanzinnig effectieve om met ons te communiceren. Dat doen ze niet zozeer met woorden. We hebben namelijk al genoeg stemmen in ons hoofd. Nee, het gaat juist om die beïnvloeding van ons handelen. Die destructieve, irrationele besluiten die we soms nemen.

En als dat 'soms' regelmatig begint te worden, een patroon zeg maar, dan kun je er rustig vanuit gaan dat iemand je iets duidelijk probeert te maken.

Een heilzamere manier om tegen die persoonlijkheden aan te kijken, is om ze te zien als zielsdelen, die om een bepaalde reden hun toevlucht hebben genomen tot je Schaduwzijde. Een sjamanistische 'Soul Retrieval' is op dat principe gebaseerd. 

Als sjamaan begeleid ik je dan op een reis door de Onderwereld, je onderbewuste, op weg naar een zielsdeel van jou, dat zich als gevolg van een traumatische ervaring heeft afgesplitst, en sindsdien verblijft in die Onderwereld. Dat zielsdeel wacht daar op jou, met een gift en een boodschap, en het verlangen zich weer bij jou aan te kunnen sluiten. Om samen weer heel te kunnen worden.

Het zijn waarlijk magische momenten om mee te maken. Zowel voor de client als voor mij, als begeleider, wanneer die reünie dan ook echt plaatsvindt.

Dit is slechts één manier van Licht brengen in je eigen Duisternis.

Als er zich veel verborgen houdt in jouw Schaduwzijde, dan kun je dat vergelijken met iemand met een heel beperkt blikveld. Je kunt niet al te ver opzij kijken, en al helemaal niet achterom, want anders word je geconfronteerd met alles van jou wat je allemaal niet wilt zien of weten.

Al die minder prettige eigenschappen en karaktertrekken die op de minst gelegen momenten opspelen en zich doen gelden. Al die zaken en ervaringen waar je veel moeite voor doet om die verborgen te houden en als dat niet lukt, om de schuld bij alles en iedereen te leggen, behalve bij jezelf.

En dat laatste is een beproefd concept. Met al die ballast in je Schaduwzijde ben je ontzettend bedreven geraakt in het herkennen van al die negatieve (ja, daar gaan we weer) eigenschappen in anderen. Al die dingen waar je je mateloos aan stoort bij anderen.

Dat kan uitmonden in dat je de rol op je neemt van de rechter. De rechtschapene die zich op een nobele queeste waant om alles en (vooral) iedereen aan de schandpaal te nagelen, die zich volgens jou niet aan de regels houdt.

In deze moderne tijden is het makkelijker dan ooit om die rechter te spelen en daar voor beloont te worden. Een beloning in 'likes', 'duimpjes omhoog', aandacht en zelfs advertentie-inkomsten. Een beloning gestoeld op negativiteit, kwetsen en pijn.

Pijn die je bij de ander herkent en waarvan je waarschijnlijk vindt dat die persoon dat ook verdient. Had ie maar niet dit of dat moeten doen. Ja toch?

Maar uiteindelijk ook pijn bij jezelf, al zal de zelf-uitgeroepen rechter dat niet snel herkennen, laat staan erkennen. Maar geloof me, die pijn is er wel. Onder die superioriteit schuilt ook angst. Verschillende soorten angst, waaronder die van de afstand tussen jou en mij. Hoe luidt je groep van volgers ook voor je klapt, die pijn is er wel degelijk.

En ook dat is natuurlijk weer een signaal en een uitnodiging van die zielsdelen. 

En die zielsdelen zullen al die signalen blijven sturen. Je zult je blijven ergeren aan dat irritante gedrag van de ander, je zult keer op keer weer in vergelijkbare situaties terechtkomen waarin je helemaal niet wilt zitten en het zal je uitputten.

Tot die dag, tot dat moment, waarop je durft je Licht te laten schijnen op datgene wat zich schuilhoudt in je Schaduwzijde.

Je zult kunnen zeggen, "Ja, dat ben ik ook!". En je zult het omarmen.

Dat is het moment dat je blikveld zich zal verruimen. En je zult een boel energie terugkrijgen.

Je Schaduwzijde herbergt namelijk ook heel veel energie. Het kost je heel veel energie om je blikveld te vernauwen. Maar dat is slechts één deel van de energievergelijking.

Met het ontspannen van je blikveld, het wijder worden van je blikveld, ga je datgene wat daar aan het licht komt uiteindelijk ook gaan gebruiken op een positieve manier. Op een dienende manier.

Je voorheen morele woede heeft als zaad agressie. En agressie kan je positief gebruiken om heel duidelijk grenzen te stellen aan hen die wat hardhorend zijn. En dat doe je voordat het zich kan ontwikkelen tot woede en geweld.

Je alertheid en gevoel voor rechtvaardigheid zal je in staat stellen om nu met compassie misstanden aan te pakken. Te beginnen bij jezelf. Het begint altijd bij jezelf. En dat is het tweede deel van de energievergelijking. Het positieve gebruik van je voorheen 'donkere kanten' geeft je meer vrijheid in handelen. Veel meer vrijheid.

Veel meer vrijheid en creativiteit. Je handelen wordt een levend voorbeeld van wederom die compassie, inspiratie en bevrijding. In ultimo wordt je een wandelende tempel van Heling.

En dat alleen al zou reden genoeg kunnen zijn om daadwerkelijk je Schaduwzijde te willen leren kennen. En omarmen.

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto:  Casey Horner

The post Waarom je Schaduwzijde leren kennen van onschatbare waarde is appeared first on Bryan Tevreden.

Tezcatlipoca is een van de goden uit het pantheon van Midden-Amerika. Denk Maya's en Azteken. Hij was de meest duistere en onverbiddelijke god. Hij wordt geassocieerd met de nacht, de nachtelijke hemel, kou, het Noorden en oorlog. Hij hield wel van een feestje maar dan met een donker randje. En dan hebben we het over verleiding, ondeugd, verslaving en mensenoffers.

Rookspiegel

Zijn naam betekent 'rook-spiegel' wat ook zijn belangrijkste attribuut was. Het was een spiegel van gepolijst obsidiaan, zwart vulkanisch glas, waarmee hij in de Toekomst en in de harten van mensen kon kijken. Om die reden werd hij door sjamanen omarmd als hun beschermgod. Altijd goed om zo iemand in je team te hebben, toch?

Voor het dramatische effect kwam er overigens ook nog rook uit die spiegel.

En nog zo'n leuk detail, net als veel andere Azteekse goden, had Tezcatlipoca ook een vermomming, een Krachtdier zo je wilt, en in zijn geval is dat de Jaguar. Ook niet de minste, omschreven als 'het sterkste en meest wilde dier van Midden-Amerika'. Aaaah, de vele connecties die ik voel, op een persoonlijk niveau, met deze god. Maar dat geheel terzijde...

Tijd voor de antagonist...

Tezcatlipoca had ook een tweelingbroer, Quetzalcoatl. En hoe kan het ook anders, die broer was natuurlijk in alles zijn tegenpool en tegenstander.

Het verhaal wil dat Quetzalcoatl op een dag verkondigde dat de goden geen behoefte meer hadden aan mensenoffers en dat dat gebruik moest stoppen. Quetzalcoatl bracht vrede, orde, rust, voorspoed, muziek, dans en vreugde. Kortom, alles dat met Licht geassocieerd kan worden.

Tezcatlipoca werd van het hof verbannen en verdween.

Quetzalcoatl regeerde vanaf dat moment alleen.

Tot op een dag Tezcatlipoca weer voor zijn troon stond en hem de rookspiegel voorhield. Quetzalcoatl keek in de spiegel en zag dat hij lui en voldaan was geworden. In één van versies verlaat Quetzalcoatl vol schaamte het hof nu hij kennis heeft gemaakt met zijn donkere kant.

En dit is het moment waarop we de film even stopzetten.

Quetzalcoatl (links) en Tezcatlipoca

The post Wat de Mythe van Tezcatlipoca ons kan leren appeared first on Bryan Tevreden.

De laatste post in deze serie dateert van eind november. Tot die tijd heb ik, zoals de challenge voorschrijft, trouw iedere dag een post/artikel gepubliceerd. Het doel was en is niet om in die fase de beste artikelen te publiceren maar om eraan gewend te raken om te publiceren onder tijdsdruk en om te experimenteren met het format, layout, de verschillende stijlvormen en wat voor andere variabelen je ook maar kunt bedenken.

Zand in de machine

En vlak daarna liep de machine hopeloos vast. Met tijdsdruk zijn de meesten van ons ondertussen wel bekend in het leven, en ik ben daar geen uitzondering op. Dus dat was niet het zand in de machine. 

Nee, het zat 'm meer in een onvermijdelijk samenkomen van verschillende soorten zand. Ik ging door een uitzonderlijk drukke periode als secretaris van een loge. Daar bovenop kwam dan een gestaag uithollen van mijn energie door al enige maanden slaaptekort als gevolg van de slechte nachten die onze dochter, ook al enige maanden, doormaakte.

......Als sjamaan kun je niet werken in je eigen tent, en al helemaal niet op jezelf.....

Als sjamaan kun je niet werken in je eigen tent, en al helemaal niet op jezelf. De machine kwam dus krakend, piepend en schurend tot stilstand.

In de oorverdovende rust en stilte die daarop volgden kon ik eindelijk de toestand overzien en de stappen nemen om te voorkomen dat er nog meer ging ontsporen, en voorkomen dat er 'gewonden' zouden vallen.

De gift van de slang

Dat is ook zo'n gezegde dat we als sjamanen bezigen: Als je gebeten bent door een slang, ga dan zo gauw mogelijk én eerst naar de Spoedeisende Hulp. Als je eenmaal buiten levensgevaar bent en het ook weer verantwoord en veilig is om te bewegen, ga dan pas naar je sjamaan om uit te vinden waarom juist jij door die slang gebeten bent.

Ook nu weer is het inzicht dat je verkrijgt uit je bezoek aan die sjamaan ondergeschikt aan het verwijderen van die donkere energie uit je energielichaam. Ik bedoel, hoe vaak wil je nog gebeten worden door die ene slang, of welke slang dan ook?

En dat is dan ook precies wat ik gedaan heb. Toen alles weer op de rit was, al dan niet met of zonder mij, bracht ik een bezoek aan mijn sjamaan. Het 'Toeval' wilde dat ik begin december al een samenzijn met mijn tribe gepland had staan. Gedurende een acht uur durende ceremonie/sessie heeft mijn energielichaam een grondige APK doorlopen.

De energie is terug, de levensvreugde is nog hoger dan voorheen en misschien nog wel het belangrijkste, er is meer helderheid over wat zeker wel en zeker niet meer in mijn leven past.

Simpel is niet hetzelfde als makkelijk

Daarnaar handelen is simpel, maar dat staat niet gelijk aan makkelijk. In de weken daarna heb ik in verschillende contexten duidelijk en met compassie aangegeven waar ik voor sta en waar ik afscheid van neem. Bij het afscheid nemen hoorde ook afscheid nemen van een jarenlange vriendschap. Niet makkelijk maar wel noodzakelijk en bevrijdend.

Het Universum heeft zo zijn manieren om feedback te geven. Onze dochter heeft nu een periode van beter slapen, de toestroom van (nieuwe) cliënten zet zich gestaag voort en Challenge 44 gaat een nieuwe fase in. Je kunt nu eens in de drie dagen een nieuwe post verwachten. 

Daar kijk ik echt naar uit. Ik weet namelijk zelf ook nooit van tevoren waar mijn volgende artikel over zal gaan.

En het voelt heerlijk om weer terug te zijn!

(En natuurlijk zitten er een aantal inzichten verwerkt in deze post, sommige zeer expliciet, anderen weer impliciet. En onder die laatste valt natuurlijk dat sjamanen ook maar mensen zijn...)

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto: Margit Bantowsky

The post Hoe is het nu met die Challenge 44? appeared first on Bryan Tevreden.

Nagenoeg al mijn sessies sluit ik af met een portie huiswerk voor jou, mijn client. Dat huiswerk is een essentieel onderdeel van een sessie. Maar laten we vooral eerst bij het begin beginnen.

In den beginne...

Als een client bij mij aanklopt, dan ervaart zij de wereld vanuit een bepaald kader en leeft en handelt zodanig dat ze meestentijds het kader geen geweld aandoet. Maar goed, ze is hier natuurlijk vanwege het feit dat er wel degelijk momenten zijn dat ze tegen de grenzen aanloopt van haar kaders.

Uit ervaring weten we dan, dat het issue waar ze tegenaan loopt, niet de eerste openbaring is van dat issue. Nee, het is de zoveelste versie van de zoveelste variant van dat ene issue. Een favoriete vraag om te stellen, in die max 10 minuten van het omschrijven van dat issue, is dan ook: 'Kun je je nog de allereerste keer herinneren dat je hier tegenaan liep?'

"...Nee, het is de zoveelste versie van de zoveelste variant van dat ene issue..."

Die vraag is niet bedoeld als vorm van regressie-therapie. Het stellen van die vraag, zelfs als die onbeantwoord blijft, stelt mij als sjamaan in staat om waar te nemen welke plekken in het energielichaam geactiveerd worden rond dit issue, rond dit thema.

Let the games begin!

Vanaf daar gaat het spel op de wagen. Tijdens de sessie, in de Heilige Ruimte, verwijderen we die zware, donkere energie uit het energielichaam. Dat is voornamelijk het domein waar ik werk als sjamaan: het Energetische Domein.

Één manier om er tegenaan te kijken, is dat met het verwijderen en oplossen van die beperkende, zware en donkere energieën uit het energielichaam van de client, diezelfde client in één keer buiten de voor haar bekende kaders wordt geplaatst.

Dat is een moment waar ze naar heeft verlangd, misschien al jaren of zelfs decennia. Maar het moment dat het ook daadwerkelijk plaats heeft gevonden, kan letterlijk heel onwerkelijk voelen. Ze bevindt zich, buiten de haar bekende kaders, op onbekend gebied waar mogelijk een andere taal wordt gesproken, waar andere gebruiken gangbaar zijn en waar nog maar weinig lijkt op wat het was.

Een nieuw persoon in wording

De ratio zal heel hard haar best gaan doen om die nieuwe plek te gaan verklaren vanuit oude niet meer geldende standpunten. En als de ratio maar genoeg ruimte krijgt ontstaat er een beweging terug naar de oude kaders.

Wat deze nieuwe situatie vraagt is een inbedding op dit nog onbekende terrein. Er zijn technieken, als sjamaan, om je client, al is het maar tijdelijk te laten wennen aan de nieuwe persoon die ze aan het worden is. Essentieel en krachtig, maar dat is grotendeels beperkt tot de sessie zelf.

"Cue naar het Huiswerk. In 3, 2, 1... neem je plek in midden op het Toneel. Tadaa! En shine!"

Huiswerk? We want more!

Het Huiswerk is wat maakt dat het proces dat tijdens de sessie begonnen is, zich buiten de Heilige Ruimte kan voortzetten, wortel schieten en diep verankeren.

Daar waar ik als sjamaan op het Energetische Vlak werk, leeft het Huiswerk zich uit op het Mythische Vlak. Het is het terrein van beelden, sprookjes, legendes, kunst, dromen en ceremonieën.

Je kunt gevraagd worden om te werken met Vuur middels een ceremonie. Je kunt gevraagd worden om je eigen altaar in te richten, een zandtekening te maken, een tekening of schilderij te maken, een verhaal te schrijven, een beeld te maken of een andere kunstzinnige uiting aan te gaan.

En dat allemaal in de tijdspanne van 28 dagen om die ervaring, dat gevoel van dat nieuwe terrein te ankeren. Het zal je nog meer vertrouwd maken met de persoon die je aan het worden bent. En het doet recht aan je zelfstandigheid en onafhankelijkheid.

Je hebt met dit alles, met die ruimere kaders, een groter en weidser landschap ter beschikking. Als we het goed hebben gedaan, hebben we de voordelen van de oude situatie niet overboord gegooid, maar ze door een andere invulling behouden voor jouw nieuwe situatie.

Verandering is natuurlijk alleen maar leuk en zinvol als het daadwerkelijk een verrijking is. De ene gevangenis omruilen voor de andere zet weinig zoden aan de dijk. Zonder dat Huiswerk is dat namelijk een gerede kans.

Kortom, daadwerkelijke heling is een reis en niet een sessie die je doet. En Huiswerk is daarin een essentieel onderdeel.

"...daadwerkelijke heling is een reis en niet een sessie die je doet..."

En dan was ik nog bijna vergeten te zeggen, dat deze vormen van huiswerk echt heel leuk zijn om te doen. En dat is niet alleen mijn persoonlijke ervaring maar ook die van nagenoeg al mijn cliënten.

(En ik weet dat er altijd iemand zal zijn die juist wil weten wat en waarom die ene client het huiswerk niet leuk vond. En als jij die ene iemand bent, vraag je dan af, waarom je juist dat wilt weten. Just saying... )

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto:  Pawel Czerwinski

The post Hoe sjamanistisch Huiswerk je helpt om verandering te bestendigen appeared first on Bryan Tevreden.

Ik geef het op meerdere plekken op de site aan, en het komt nagenoeg ook altijd voorbij tijdens de gratis intake, maar in het energiewerk wat ik doe, zijn de mogelijke inzichten die je tijdens een sessie op doet, inderdaad bij lange na niet het belangrijkste.

En daar zijn een paar goede redenen voor.

Het is niet genoeg...

De meeste van mijn cliënten hebben, ongeacht hun leeftijd, al een heel leven achter de rug met inzichten. Ik bedoel daarmee, dat ze rond het thema waarvoor ze bij mij aankloppen, al de nodige inzichten hebben opgedaan. Meestal door één, of vaker nog meerdere vormen van therapie. 

En ondanks al die inzichten is het thema nog steeds actief in hun leven. En wel op een voor hen belemmerende wijze. Die inzichten zijn dus simpelweg niet zaligmakend.

".....inzichten zijn dus simpelweg niet zaligmakend..."

Verslaving

Sommige mensen hebben als model van de wereld, dat het een kwestie is van iedere keer nieuwe, diepere, meeromvattende inzichten opdoen om een 'beter mens' te worden. Dit kan uitmonden in een eindeloze zoektocht naar kennis en zelfkennis.

Deze mensen zijn vaak te herkennen aan de continu groeiende reeks van boeken, guru's en workshops die ze verslijten. Als ik in de spiegel kijk, zie ik er één die ooit ook zo was. Een serieuze vorm van verslaving.

De setting

Voor een andere reden waarom inzichten in mijn werk als sjamaan van ondergeschikt belang zijn, moet ik eerst even iets uitleggen over een sessie.

Ik begin een sessie met het openen van een Heilige Ruimte, al dan niet in aanwezigheid van jou, mijn mooie client. Die Heilige Ruimte is onderdeel van het creëren van de omstandigheden waarin heling kan plaatsvinden.

Eenmaal dat gedaan, doe ik een stap opzij, en laat ik jou en Spirit samen dansen.

Vanaf dat moment bestaat mijn werk als sjamaan uit het in verbinding blijven met mijn lijn van medicijnmannen en -vrouwen, de leegte in mezelf cultiveren zodat ik een kanaal kan zijn voor heling, en tegelijkertijd volledig aanwezig zijn om én de Heilige Ruimte in stand te houden, én jou te kunnen ondersteunen waar nodig.

Dat is allemaal doorgaans heel wat minder werk, dan dat wat jij als client allemaal op dat moment aan het verzetten bent!

Die duidelijke rolverdeling maakt ook dat ik niet meega, en ook niet mee kan gaan in jouw emoties op dat moment. Dat is niet uit onvermogen, of gebrek aan empathie, maar uit respect. Respect voor de werking van de Heilige Ruimte en respect voor jouw proces.

We zitten namelijk inderdaad nog midden in het proces. Ik blijf bezig met het faciliteren van het verwijderen van de zware, donkere, 'negatieve' energie die gekoppeld zat aan het thema waarmee jij aan het werken bent.

Het is dus eerder uit compassie dat ik op dat moment niet meega in het verhaal en de emotie. En al helemaal niet als ik het zelf ook heb meegemaakt. Dat is geen zwaktebod maar het herkennen van de Gouden Boeddha in jou.

Inzicht in Inzichten

En dat brengt ons tenslotte bij die inzichten. Inzichten verworven tijdens een sessie gaan bijna altijd gepaard met heftige emoties. Denk blijdschap, diepe opluchting, verdriet, rouw, frustratie, boosheid, woede.

De meesten van ons zijn geneigd om op dat punt in het proces 'uit te stappen'. We hebben ons inzicht en kunnen er nu mee aan de slag, wat dat ook mag betekenen.

Maar onthoud, we zitten nog midden in het proces. De uitdaging en de uitnodiging die er ligt is om op dat moment verder te gaan, zeker als er juist op dat moment bergen zware energie loskomen.

Dit is het ideale moment om juist die energieën los te maken uit je energielichaam en te transformeren of terug te geven aan Moeder Aarde of het Vuur. De Heilige Ruimte is er speciaal voor opgezet en er zit een sjamaan naast je, die op zijn manier hard voor jou aan het werk is.

Het zou zonde zijn om daar geen gebruik van te maken...

Wat ik met andere woorden zeg, is dat eenmaal verworven inzichten ook het gevaar van afsluiting of stilstand in zich dragen. We hebben de neiging weer hele verhalen rond die inzichten op te gaan hangen. Verhalen die net als de vorige serie verhalen ons kunnen gaan binden aan een valse definitie van wie denken te zijn. Een valse en dus in de kern al beperkende identiteit.

Dit grijpt dan op subtiele wijze weer terug naar die eerste reden, waarom inzichten alleen vaak niet voldoende zijn voor een blijvende transformatie of verandering...

En waren we niet aan dit avontuur begonnen, juist om meer fluïde te kunnen worden. Niet alleen de golven van energie te kunnen gaan voelen maar ook juist om die golven van energie te kunnen zijn.

En ik weet dat dat laatste heel cryptisch kan klinken, maar als je het eenmaal hebt ervaren zul je precies weten wat ik bedoel. Niet alles laat zich even makkelijk in woorden uitdrukken.

Hebben inzichten dan totaal geen waarde?

Echt wel. Het doet recht aan je behoefte aan rationele en emotionele bevrediging in je proces.

Maar dat is dan ook wel zo een beetje...

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto: Content Pixie 

The post Waarom Inzichten een ondergeschikte rol spelen in Energiewerk appeared first on Bryan Tevreden.

Vuur is een enorm fijne en krachtige reisgenoot. Bij nagenoeg al mijn initiaties tot nu toe speelde vuur een belangrijke rol. Zelfs bij de initiaties in de regen brandde er een groot vuur waar we allen omheen verzameld waren.

Voor de meesten van ons roept vuur prettige herinneringen en sensaties op. Beelden van avonden met vrienden rond een kampvuur, goede en sterke verhalen, zingen, dansen, eten, of gewoon in stilte genieten van de warmte, de geur en het geluid van vuur.

Transformatie

Maar zoals gezegd, ook als sjamaan, maak ik graag gebruik van vuur tijdens mijn sessies. Vuur is, net als Moeder Aarde, een geduldige transformator van energie. Er branden tijdens een sessie altijd kaarsen rond de behandeltafel/bed. Dat is niet decoratief bedoeld. De zware energie die we uit het energielichaam verwijderen, geef ik aan het vuur om te verteren.

Een andere vorm hiervan is het afgeven van onze offergaven aan het vuur of aan de aarde. Het afgeven aan het Vuur is geen kwestie van een cadeau in het vuur gooien. Nee, dat gaat gepaard met een prachtig ritueel wat recht doet aan de vernietigende, helende en ook scheppende kracht van het Vuur.

Vuur heeft voor mij door al deze ervaringen een totaal andere betekenis gekregen. Genoot ik voorheen al enorm van om het vuur zitten, fikkie stoken en koken op vuur, nu is daar nog de dimensie van Vuur als voeding bij gekomen.

Doe het zelf

Maar ook als niet-sjamaan kun je Vuur een ondersteunende en voedende functie in je leven geven. 

Een praktisch voorbeeld hiervan is het werken met het Thema Vergeving. Een bekende oefening is het schrijven van brieven aan al die mensen die jij in je leven hebt gekwetst. Het is idee is niet dat je al die brieven ook daadwerkelijk gaat opsturen. 

Sterker nog, al die brieven ga je aan het Vuur geven, om op die manier de transformerende kracht en energie daarvan te benutten. Ik heb zelf talloze van die brieven geschreven. Ja, niets menselijks is mij vreemd. Het gaf mij, op een bijzondere manier, enorm veel voldoening, om al die brieven, één voor één, aan het Vuur te geven. Iedere brief gaat samen met een gebed het Vuur in.

Dit ritueel kan makkelijk enkele uren in beslag nemen. Tenminste als je eerlijk terugkijkt op je leven en niet als een heilige hebt geleefd. Nogmaals, niets menselijks is mij vreemd.

Dit voorbeeld kun je op nagenoeg ieder thema toepassen. Schrijf dat op wat er nog te zeggen valt. En geef het daarna aan het Vuur. Vergezel het van een gebed. Een gebed waarin je bijvoorbeeld vraagt om wijsheid, ondersteuning, vergeving of wat het ook maar mag vragen om in de rechte verhouding te komen tot de ander, en/of het Leven zelf.

Bezieling

Maak minstens een vuur tijdens Volle Maan en Nieuwe Maan. Raak bevriend met het Vuur en laat je opladen en voeden, niet alleen door de warmte maar ook door de transformerende energie van het Vuur.

In mijn universum is namelijk alles bezield. En Vuur is daar een groots, voedend en meeslepend voorbeeld van. En als je daar zelf eenmaal van doordrongen bent, zul je al snel heel vaak een reden vinden om een mooi Vuur aan te leggen.

Er schuilt in ieder van ons een Vuurmeester(es). Als altijd, er is een plekje voor je gereserveerd rond het Vuur. En je bent meer dan welkom. Dat moest ik nog even doorgeven van het Vuur...

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto: Max Kukurudziak

The post Hoe de transformerende energie van Vuur toe te passen in je leven appeared first on Bryan Tevreden.

Cacaoceremonieën nemen de laatste tijd toe in populariteit. En met het toenemen van de populariteit zullen ook de misstanden en misverstanden toenemen. Het lijkt op de situatie die we enkele jaren geleden hadden rond het gebruik van Ayahuasca.

Die misstanden hebben uiteindelijk geleid tot een verbod op het gebruik van Ayahuasca. Een schrijnend geval van het kind met het badwater weggooien. Nu zie ik een verbod op deze cacao niet zo snel in het verschiet maar er is zeker een risico op misstanden bij ondeskundig gebruik, dat voortvloeit uit gebrek aan kennis en ervaring.

".....er is zeker een risico op misstanden bij ondeskundig gebruik, dat voortvloeit uit gebrek aan kennis en ervaring..."

Set en Setting

De belangrijkste kwaliteit van de wilde cacao is het feit dat het je hart opent. Je krijgt makkelijker toegang tot je diepere gevoelens de emoties die je daar op projecteert. Bovendien, net als Ayahuasca, heeft het geen verslavende werking.

Het is zelfs mogelijk om het een tijd lang dagelijks te gebruiken mits je je aan de aanbevolen dosering houdt. Je blijft handelingsbekwaam met je ogen open, en met je ogen gesloten, dan wel geblinddoekt ben je in staat om diep naar binnen te reizen. 

Met de juiste setting en de juiste begeleiding ben je in staat om heel diep te reizen en tot rake inzichten en voedende heling te komen.

Het is heel verleidelijk om de hart-openende werking van de cacao te verwarren met alleen maar warme en prettige gevoelens. Maar dat hoeft echt niet het geval te zijn.

Met het openen van het hart komt er ook ruimte voor de meer donkere gevoelens en energieën, en als je begeleiding daar niet op voorbereid is, dan het een zeer onprettige ervaring worden.

Dat die gevoelens loskomen is op zich geen probleem. Het is een uitgelezen mogelijkheid om grote schoonmaak te kunnen houden.

Het probleem ontstaat pas wanneer jij als client daar niet in begeleid word en niet geholpen word die zware energie kwijt te raken dan wel te transformeren. Zeker in een groep-setting kan het voor jou persoonlijk heel onprettig worden, als je iedereen om je heen alleen maar happy-de-peppie ziet wezen.

Gevoelens van twijfel, onbegrip, boosheid en frustratie kunnen dan ontstaan en de zojuist losgekomen donkere gevoelens overschaduwen. Daarmee kunnen die dan weer achter een muur verdwijnen en gaat een perfecte gelegenheid verloren om er mee aan de slag te gaan.

Het is een ceremonie

 Juist als die donkere energie, die toegankelijk is geworden door de cacao-ceremonie, wel wordt geadresseerd, kan er nog meer ruimte komen voor datgene wat daar weer onder ligt. Oftewel, doorbraak op doorbraak, en meer energie die vrijelijk kan stromen.

Daarom zijn mijn cacao-ceremoniën ook echte ceremoniën, met een opening en sluiting van de Heilige Ruimte en daarin ingebed een geleide meditatie ondersteund door muziek. Ik zet mijn sjamanistische tools in om tijdens de ceremonie zoveel mogelijk van die zware energieën vrij te maken en te doen oplossen.

Het is dus niet een sessie met alleen maar mooie warme gevoelens. Er is ruimte voor verdriet, frustratie, boosheid, woede, schreeuwen, huilen en alles wat je reis maar mag vragen. En ja, aan het einde van de rit, is er dan de Liefde. Maar daar is dan wel van alles aan vooraf gegaan.

Mijn hoop met dit alles is dan ook dat het gebruik van de cacao met de nodige zorg, aandacht, respect en liefde omringd blijft. Het zou eeuwig zonde zijn als we hier dezelfde fouten zouden maken, als met Ayahuasca.

Hoop

En zelfs in het geval Ayahuasca heb ik de hoop nog niet opgegeven. Internationaal wordt er wel degelijk wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de mogelijke waarde van Ayahuasca in een therapeutisch traject. Hetzelfde geldt voor LSD en psilocybine. Na een periode van 'hel en verdoemenis', komt er nu weer ruimte voor een meer rationale en gebalanceerde benadering.

Dit gezegd hebbende ben ik absoluut niet tegen het gebruik van de wilde cacao in je eentje of in een privé-setting. Zolang je maar weet wat je aan het doen bent. Als katalysator is het dan een prachtige en fijne Reisgenoot. Met dank aan Mama-Cacao.

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto:  Elyas Pasban 

The post Waarom een Cacaoceremonie niet synoniem staat voor een prettige ervaring appeared first on Bryan Tevreden.

Nieuwe Maan is in vele tradities de markering voor een nieuw begin. Het verhaal gaat dat zaden ook makkelijker ontkiemen tijdens een nieuwe maan. Ik heb het zelf nog niet getest maar het is zeker de moeite waard om het komend voorjaar te gaan testen in onze moestuin.

Focus

Vandaag, op het moment dat ik dit schrijf is het Nieuwe Maan. Zelf heb ik het ritme dat ik bij Volle Maan en bij Nieuwe Maan, een nieuw inzicht, of 'practice', kies dat ik mee heb gekregen uit het doorlopen van het Medicijn Wiel.

De afgelopen twee weken, van Volle Maan tot deze Nieuwe Maan, stonden in het teken van 'Niet oordelen', en hoe daar op praktische wijze invulling aan te geven.

De komende twee weken, van deze Nieuwe Maan tot de komende Volle Maan, staan in het teken van 'Niet gehecht wezen'

Niet gehecht wezen; altijd en constant loslaten en verder gaan in de ervaring, beginners-geest.
Neem jezelf niet zo serieus

De uitnodiging aan mezelf is om deze weken dit inzicht te leven. Ik kan het iedere dag even opschrijven om de focus erop te krijgen. Dat werkt voor mij beter dan het iedere dag in de ochtend even lezen.

Met deze focus, weet ik uit ervaring, zal het Leven, Spirit, me genoeg momenten aanbieden om me hierin te trainen en doen groeien. En sommige zal ik meteen pakken, en andere momenten zal ik alleen in de terugblik herkennen. En sommige zal ik compleet missen. Maar daar zal ik dan geen weet van hebben, tot iets of iemand me op de feiten drukt.

Inkeer en Vernieuwing

Een Nieuwe Maan is ook het moment om even volledig in jezelf te keren en te zien waar je behoefte hebt aan vernieuwing, fysiek, mentaal/emotioneel, mythisch en/of energetisch.

Dat kan betekenen dat je aan iets nieuws begint, dat je iets nieuws oppakt. Een nieuwe routine start (naar de gym, mediteren, koud (af-)douchen, een taal leren, een boek schrijven, een challenge aangaan, vergevingsritueel rond je vader of moeder, etc.).

Het kan ook zijn dat je afscheid neemt van iets. Wat is er als je zo rond kijkt met je fysieke, mentale/emotionele, energetische ogen dat uit je leven mag verdwijnen? Is het die verzameling voetbalplaatjes of modelautootjes die je nu al vier verhuizingen meesleept en al sinds de tweede verhuizing niet meer uitstalt en steevast op zolder belandt?

Is het die vriendschap die al jaren niet meer voedt en zelfs helemaal scheef is gegroeid door allerlei verwachtingen waar je allang al niet niet meer aan wilt en kunt voldoen?

Is het die baan waar je ooit je ei helemaal in kwijt kon maar die nu stiekem al jaren de oorzaak is van het feit dat je iedere werkdag vermoeid wakker wordt?

Nieuwe Zaden

Nieuwe Maan is dus daadwerkelijk de tijd om onkruid te wieden en nieuwe zaadjes te planten. En laat het deze keer dan ook bloemen zijn die je plant. Het hoeft niet allemaal functioneel te zijn. Maak dus gerust ruimte voor echt wilde bloemen.

En weet je wat het prachtige is van dit alles?

Het is zo grosso modo iedere 29 dagen Nieuwe Maan!

Deze post is onderdeel van de Challenge44. Klik hier voor de uitleg over het hoe en waarom van deze challenge.

Credits foto: Drew Tilk

The post De Kracht van Nieuwe Maan benutten voor vernieuwing appeared first on Bryan Tevreden.